بریده‌هایی از کتاب پوست در بازی؛ عدم تقارن پنهان در زندگی روزمره

«با هر فردی که ملاقات می‌کنید مهربان باشید. اما اگر کسی با شما از موضع قدرت برخورد کرد، از موضع قدرت با او برخورد کنید.»

«برای این که بدانید یکی چقدر آدم جالبی است، از او بپرسید به نظرش، چه کسی آدم جالبی است؟»

«آن‌هایی که فکر می‌کنند کارمندی یک برده‌داری سیستماتیک نیست، یا کور هستند یا کارمند»

مطالعهٔ شجاعت در کتاب‌های درسی، شما را شجاع‌تر نمی‌کند

«اگر فردی از راه توصیه کردن به دیگران امرار معاش می‌کند، توصیه‌هایش را نپذیر، مگر اینکه جریمه‌ای برای توصیه‌هایش وجود داشته باشد.»

«نفرین مدرنیته است که جمعیت ما روزبه‌روز پر می‌شود از افرادی که در توضیح دادن بهتر از فهمیدن هستند.»

هیچ چیزی، ارزش شرمندگی را ندارد.

افراد برجسته، ریسک می‌پذیرند – بسیار بیش از شهروندان معمولی.

«بوروکراسی، ساختاری است که در آن، شخص به‌راحتی از عواقب اقداماتش جدا می‌شود.»

«تمرکززدایی بر اساس یک ایدهٔ ساده است که می‌گوید چرندگویی در مقیاس بزرگ بسیار ساده‌تر از چرندگویی در مقیاس کوچک است.»

اگر خودتان یک چیز احمقانه بگویید، دیوانه پنداشته می‌شوید. اما اگر فرضاً مجموعه‌ای بیست‌نفره بسازید تا یک آکادمی تشکیل بدهید و آنگاه چیزهای احمقانه‌ای بگویید که مورد قبول جمع هم هست، از ویژگی «تایید همکاران» برخوردار شده و می‌توانید یک دپارتمان را در دانشگاه تشکیل دهید.

«آنچه فرد دارد یا ندارد مهم نیست؛ بلکه آنچه می‌ترسد از دست بدهد اهمیت دارد.»

به بیان ساده، اگر نمی‌توانید روح‌تان را برای چیزی بگذارید، آن را رها کرده و کار را به فرد دیگری بسپارید.

یک لشکر گوسفند با فرماندهی یک شیر، به یک لشگر شیر به رهبری یک گوسفند ارجیحت دارد.

«هیزم‌های قدیمی را بسوزانید. شراب قدیمی را بنوشید. کتاب‌های قدیمی را بخوانید. دوستان قدیمی را نگه دارید.»

«شما هیچ‌گاه نمی‌توانید کسی را کاملا قانع کنید که اشتباه می‌کند؛ تنها واقعیت می‌تواند او را قانع کند.»

«نباید در یک معامله، کسی نسبت به نتیجه یقین و دیگری ابهام داشته باشد.»

«عشق بدون ایثار یک دزدی است» (پروکروستس)

کسی که ریسک نمی‌پذیرد، نباید در فرایند تصمیم‌گیری دخالت داشته باشد.

«همان سازوکاری که برای انتقال ریسک وجود دارد، مانع یادگیری می‌شود.»

برخی افراد تنها زمانی عقیدهٔ خود را بیان می‌کنند که بخشی از یک تحقیر و سرزنش اینترنتی باشد، وقتی که برایشان عواقبی نداشته باشد و در عوض فکر می‌کنند که در حال انجام فضیلت و کار درست هستند. این یک فضیلت نیست، بلکه گناه و ترکیبی از بزدلی و قلدری محسوب می‌شود.

«آنچه فرد دارد یا ندارد مهم نیست؛ بلکه آنچه می‌ترسد از دست بدهد اهمیت دارد.»

کسی که از کالایی تمجید می‌کند، می‌خواهد از شرش خلاص شود.

«ما همیشه دیوانه بوده‌ایم، اما مهارت لازم برای نابودی دنیا را نداشتیم. هم‌اکنون توانش را داریم.»

«آنچه فرد دارد یا ندارد مهم نیست؛ بلکه آنچه می‌ترسد از دست بدهد اهمیت دارد.»

«آزمایشات روانشناسی بر روی افراد که نشان‌دهنده «سوگیری» رفتاری هستند، به ما اجازه نمی‌دهند رفتار جمعی یا گروهی را خودبه‌خود درک کنیم و حتی به ما چیزی در مورد رفتار گروه‌ها هم نمی‌گویند.»

«اگر فردی از راه توصیه کردن به دیگران امرار معاش می‌کند، توصیه‌هایش را نپذیر، مگر اینکه جریمه‌ای برای توصیه‌هایش وجود داشته باشد.»

حتی امروزه نیز پادشاهان، مشروعیت خود را، از نوعی قرارداد اجتماعی دریافت می‌کنند که به ازای آن باید ریسک‌های فیزیکی را بپذیرند. خانوادهٔ سلطنتی انگلستان نشان داد که یکی از فرزندانش، پرنس اندرو، در طول جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲، ریسک بیشتری را از «انسان‌های معمولی» متحمل شده و هلیکوپترش در خط مقدم حضور داشته است. چرا؟ زیرا نجیب‌زادگی باید با تعهد همراه باشد؛ از دیرباز شأن نجیب‌زادگان از میزان محفاظتشان از دیگران می‌آمده، آن‌ها برای اعتبار خود خطرات شخصی را می‌پذیرفتند – به نظر هنوز هم چنین قراردادی را به یاد دارند. نمی‌توانید یک لرد باشید اگر یک لرد نیستید.

ثروتمند شروع به استفاده از «مشاور» و «متخصص» می‌کند. صنعتی که برای تلکه کردن شما به وجود آمده باشد در نهایت شما را تلکه می‌کند: مشاوران مالی، مشاورین تغذیه، متخصصین ورزش، مهندسین سبک زندگی، مشاوران خواب، متخصصین تنفس و غیره.

شجاعت خودخواهانه، شجاعت نیست. یک قمارباز احمق کار شجاعانه‌ای انجام نمی‌دهد، علی‌الخصوص اگر سرمایه‌های دیگران را تحت خطر بگذارد یا خانواده‌ای برای سیر کردن داشته باشد