مفهوم شادکامی در قرآن کریم نه تنها در ساحت فردی بلکه در ساحت اجتماعی نیز معنا میشود. در عین حال که انسان در بعد فردی خویش میتواند ادراک شادکامی داشته باشد، این ادراک از جامعه تاثیر پذیرفته و بر آن تاثیر میگذارد. از منظر قرآن جامعه خمود، جامعهای در «إصر» است که نمیتواند صلاح خویش را از فساد تشخیص دهد و در بند مستکبران گرفتار میشود و نیز نمیتواند به کارهای خیر رو آورد و فاقد نشاط معنوی است.
همچنین خداوند انسانها را از قرار گرفتن در وضعیتی که از تحرک و پویایی محروم میشوند و در قید و بندها خود را گرفتار میکنند و نمیتوانند با جدیت و دل خوشی پذیرای حق باشند، منع میکند و برای خروج آنها از این حالت پیامبرانش را به سویشان ارسال مینماید.