تا سورهٔ سرمدی به سرود مینوازد سَر به سَر این سَرای سَرگرفته از سینهٔ فراخِ تو، تا تداومِ تابناک شعاعی در رخ به رخ رسیدنِ دو آینه، پُر گنجینه و غریبِ هزینهای سویِ سرآشیب کمینه، لب آغشته به صبغه سبزینه دارد و در دلِ مجنونش طرحِ طلب، طریق گرفته از این رمزینه.