بریده‌هایی از کتاب سبک ها و اصول فرزندپروری مطلوب

مقدمه در فرآیند تربیت فرزندان عوامل متعددی با میزان اثرگذاری مختلف نقش ایفا می‌نمایند، از بنیادی‌ترین عواملی که ضریب بالایی را به خود اختصـاص می‌دهد خانواده می‌باشد.

فرزند پروری فعالیت پیچیده‌ای شامل روش‌ها و رفتارهای ویژه‌ای است که بطور مجزا یا در تعامل با یکدیگر بر رشد کودک تاثیر می‌گذارد. در واقع پایه و اساس شیوه فرزند پروری مبین تلاش‌های والدین برای کنترل و اجتماعی کردن کودکان است. (بامریند، ۱۹۹۱) به عبارتی فرزند پرورزی شامل رفتارها، زمینه سازی‌ها، آموزش‌ها، تعامل‌ها و روش‌هایی است که به طور مجزا و در تعامل با یکدیگر بر رشد شناختی، معنوی، عاطفی، رفتاری در ابعاد فردی – اجتماعی تاثیر می‌گذارد. بطوریکه جنبه‌ها و ابعاد سلامتی، رشد جسمی، شخصیتی، ذهنی، هیجانی، عاطفی، اجتماعی مد نظر می‌باشند. فرزند پروری ابزار تعامل بین والدین و فرزندان می‌باشد و خود پدیده‌ای پویا است.

برخورداری از یک نوع سبک در تربیت فرزندان گویای یک نگرش می‌باشد که دارای قاعده، ضوابط و اصول خاص خود می‌باشد. سبک فرزند پروری بیانگر کیفیت و چگونگی ارتباط والدین در یک خانواده با فرزندان خویش می‌باشد.