دوم: باید تمام دستگاه گوارش را درمان کنیم (دستگاه گوارش شامل معده و رودهها و... است.) و شرایطی را به وجود آوریم تا این اندامهای مهم دوباره بتوانند به صورت عادی ترشحات خود را جاری کنند و اعمال پریستالتیک (موجی) و خون رسانی به عضوها به صورت عادی دربیاید. اگر بتوانیم اعمال پریستالتیکی دستگاه گوارش را که به وسیلهٔ دستگاه عصبی و سلسله اعصاب، کنترل و هدایت میشوند، دوباره به حالت عادی خود برگردانیم، آنگاه بدن قادر است، با اعمال حیاتی دیگر دستگاه دفاعی را دوباره بسیج کند که در این شرایط نیروی خود درمانی بدن قادر خواهد بود، فعالیت خود را از سر گیرد و موانع موجود را برطرف کند. هنگامی که سوختوساز به صورت عادی ادامه یابد، بدن اجازهٔ ساختن سلولهای غیر عادی را نخواهد داد و بر اثر عفونت و جراحات، باکتریها و سلولهای مزاحم به صورت انگلوار ساخته نمیشوند.