زمانی یک خلافکار بزرگ را میشناختم. او به من گفت خلافکار بودن اصلاً جالب نیست. در واقع او مجبور بود بیش از بقیهٔ افراد قانونمند باشد. میگفت نمیتواند خطرپذیری کند و کاری کند که پلیس بهخاطر سرعت زیاد یا یک خلاف رانندگی کوچک او را جریمه کند؛ نمیتواند در مهمانیهای شبانه تا دیروقت حضور داشته باشد، چراکه ممکن است سر و کلهٔ پلیس پیدا شود؛ نمیتواند اتومبیل زیبایی داشته باشد، چرا که توجه همه به سمت او جلب میشود؛ نمیتواند زندگی اشرافی و تجملاتی داشته باشد، چراکه ممکن است مورد توجه همگان قرار گیرد.