کتاب جنایت از یاد رفته

سعی کرد با مطالعه خود را سرگرم کند، اما موفق نشد. به طوری محسوس ناراحت بود.

تصميمی که در آن لحظه گرفت، شالوده همه حوادث زندگی‌‌‌اش را بنا نهاد

خيلی وقت‌‌‌ها يک کاسبکار يا آدم معمولی اطلاعات بيش‌‌‌تری در اختيار آدم می‌‌‌گذارد تا يک مؤسسه يا دستگاه طويل و عريض تشريفاتی.

اشتباهات و خطاهای جوانی موجب نمی‌‌‌شود انسان همه عمر به آن فکر کند.

اين دکترها فکر می‌‌‌کنند خيلی می‌‌‌فهمند... آيا عاشق مادرت بودی؟ از پدرت نفرت داشتی؟ من که از اين حرف‌‌‌ها چيزی سر در نمی‌‌‌آورم... آخر اين سؤال‌‌‌ها چه ارتباطی به مسائل پليسی دارد؟ محکمه جنايی... چه کسی از اتاقک زندان می‌‌‌ترسد. تازه آن‌‌‌هايی هم که با تمام ادعاهايشان اين‌‌‌جا هستند مثل بقيه‌‌‌اند...

«تو زن داری؟» «دو تا را از دست دادم. از تنهايی شکايت ندارم چون هر وقت بخواهم راحت توتونم را دود می‌‌‌کنم.»

«هندوستان؟ گفتيد هندوستان؟ کسی را می‌‌‌شناختم... يک نظامی، که محمدحسن نام داشت. محمدحسن بدجنس در معامله فرش سرم کلاه گذاشته بود. او يک زن جوان و يک بچه داشت... يک دختر کوچولو.»