کتاب دعوت به جامعه‌شناسی؛ نگاهی انسان‌گرایانه

برگر می‌گوید، نخستین گام برای رسیدن به آگاهی جامعه‌شناختی آن است که «چیزها را به گونه‌ای دیگر بنگریم نه آن‌گونه که به چشم می‌آیند».

دربارۀ جامعه شناسان بسیار اندک بزله گویی می شود. این برای جامعه‌شناسان بسیار دردناک است، به ویژه اگر آنان خود را با نوه های عموی خود، روان شناسان، بسنجند همان ها که آن بخشی از بزله گویی امریکاییان را دارند که ویژهٔ روحانیان است. هنگامی که فرد روان شناسی وارد مهمانی ای می شود به گونهٔ آزاردهنده ای خود را در ژرفای نگاه بسیار زیاد و شادی میهمانان می بیند. جامعه شناس در همان شرایط با واکنشی مانند یک ویزیتور بیمه روبرو می شود.

آدمی، در جامعه، خود را زیر وارسی دستگاه کنترلِ اجتماعی می‌یابد که هر یک از این کنترل‌ها ابزاری برای هویت‌سازی است. آدمی با همهٔ توان می‌کوشد تا با نیروبخشی هویت‌هایی که در گذشته مایهٔ خشنودی او بوده‌اند، وابستگی‌های خود را دستکاری کند