بریده‌هایی از کتاب نگاهی به تاریخچه و تفکرات جریانات «شبه‌حجتیه‌ای» (مجموعه‌ی آنچه گذشت جلد چهارم)

این یک اغفال بوده است که (مطرح) کرده‌اند که دین از سیاست جداست. سیاست غیر از این است که یک مملکت داری به طرز صحیح عاقلانه و موافق با همه روابط و ضوابط که در اسلام بوده است (انجام گیرد)؟ اسلام حکومتش سرتاسرِ ـ تقریباً ـ آسیا را گرفته بوده، مع ذلک به ما می‌گویند که دین از سیاست جداست! (در صورتی که) همان‌هایی که امر دین با آن‌ها بود، همان‌ها امر سیاست را داشتند. حضرت امیر، هم مسئله می‌گفت هم احکام می‌گفت (و) هم شمشیر در دستش بود و جنگ می‌کرد. خود رسول الله، هم قرآن آورد هم حدید را آورد؛ و شمشیر را وارد کرد و آورد و با مخالفین جنگ کرد، و آن‌ها را تابع خودش کرد.

این یک مسئله‌ای است که باید خیلی مراعات بکنند. آقایان که تربیت بچه‌ها را می‌کنند؛ مسائل سیاسی روز را هم به آن‌ها تعلیم بکنند. نمی‌گویم همه آن (مسائل سیاسی) باشد. همه چیز باید باشد. یک بچه که از یک مدرسه بیرون می‌آید باید هم مسائل دینی‌اش را بداند، مسائل نماز و روزه‌اش را بداند، هم تربیت‌های علمی بشود مطابق هر سیستمی که هست، و هم تربیت سیاسی بشود.