کتاب کی؛ ترفندهای علمی زمان سنجی عالی

بیشتر اوقات زندگی مجموعه‌ای از قسمت‌های مختلف است

هر چه زوج برای حلقه ازدواج و عروسی بیشتر هزینه کنند، احتمال اینکه طلاق بگیرند بیشتر است

در خام اندیشی‌های دهه بیست و سی زندگی بیش از حد امیدواریم و تصورات ما همه گل و بلبل است. اما واقعیت مثل چکه آب از سقف کم کم رخنه می‌کند.

چه زمانی باید نفر اول باشید

زمان مسئله اصلی نیست، بلکه تنها مسئله است.

مشکل بعد از ظهر این است که اگر مدت زیادی روی کاری تمرکز کنیم، هدف خود در انجام این کار را فراموش می‌کنیم که به این پدیده «خوپذیری» می‌گویند. زمان‌های استراحت کوتاه می‌تواند به ما کمک کند تا از خوپذیری اجتناب کنیم و تمرکز خود را بالا ببریم و تعهد خود در رسیدن به هدف را دوباره تجدید کنیم. و زمان‌های استراحت مکرر بهتر از زمان‌های استراحت هر چند وقت یکبار است.

همه می‌دانند که زمان‌سنجی همه چیز است.

توانایی‌های شناختی ما در تمام طول روز به یک اندازه نیست. در طول حدود شانزده ساعتی که بیدار هستیم، این توانایی‌ها تغییر می‌کنند (غالبا به صورت قاعده‌مند و قابل پیش‌بینی). در لحظه‌هایی از روز نسبت به بقیه لحظه‌ها، باهوش‌تر، سریع‌تر، خنگ‌تر، کندتر، خلاق‌تر و بی‌خلاقیت‌تر هستیم. دوم اینکه این نوسانات روزانه بسیار شدیدتر از آنچه هستند که فکر می‌کنیم.

خوش شانس بودن در شروع کار همه چیز است میگل دو سروانتس - دون کیشوت

اکنون پاسخ این پرسش‌ها را بدهید: ۱. معمولا چه زمانی به خواب می‌روید؟ ۲. معمولا چه زمانی از خواب بیدار می‌شوید؟

احساسات مثبت (کلماتی که نشان از فعال بودن، توجه کردن و امیدوار بودن کاربر می‌داد) معمولا در صبح‌ها افزایش داشت، در بعد از ظهر کاهش پیدا می‌کرد و در اوایل شب دوباره اوج می‌گرفت.

گروهی که هم کافئین دریافت کرده بودند و هم خوابیده بودند از هر دو گروه بهتر عمل کردند. از آنجا که بیست و پنج دقیقه طول می‌کشد تا کافئین وارد خون شود، وقتی خواب آنها تمام شده بود یک افزایش انرژی دوباره را تجربه می‌کردند. محققان دیگری همین نتایج را تایید کرده‌اند (که دریافت کافئین معمولا به شکل قهوه و یک خواب ده تا بیست دقیقه‌ای تکنیکی ایده‌آل برای رفع خواب آلودگی و افزایش عملکرد است).

شروع‌ها بسیار بیشتر از آنچه فکر می‌کنیم با ما می‌مانند: تاثیر آنها تا انتها باقی است.

به ما می‌گویند خود را زیاد درگیر گذشته نکنیم. اما تحقیقات نشان می‌دهند که تفکر در زمان گذشته کمک می‌کند درک بهتری از خودمان داشته باشیم.

اما پیش از اینکه بروید و همه کارهای مهم خود را پیش از وقت نهار روی هم تلنبار کنید، مراقب باشید. همه کارهای فکری از یک جنس نیستند.

در خلال این مسیر، می‌آموزیم که چرا نهار (و نه صبحانه) مهم‌ترین وعده روز است،

زمان، مانند یک تیر می‌رود.

تحقیقات زیادی نشان می‌دهند که افراد سحرخیز انسان‌هایی مطبوع و کارآمد هستند (مردان و زنان درون‌گرا، با وجدان، دوست داشتنی، با پشتکار و به لحاظ احساسی باثبات که ابتکار عمل دارند و امیال آنی ناخوشایند را سرکوب می‌کنند و برای آینده برنامه‌ریزی می‌کنند). همچنین سحرخیزان معمولا در احساسات مثبت امتیاز بالایی می‌گیرند

در ابتدای حرکت برای یک هدف، از میزان پیشرفت خود انگیزه می‌گیریم؛ در انتها، از تلاش برای طی کردن فاصله‌ای که مانده است انرژی می‌گیریم.

چرا ما هرگز نباید تصمیم‌های مهم خود را در بعد از ظهر اتخاذ کنیم؟

«برنه برون» نویسنده و استاد دانشگاه هیوستون تعریف زیبایی از «میان‌سالی» ارائه می‌کند. او می‌گوید این دوره «زمانی است که جهان شانه‌های شما را تکان می‌دهد و به شما می‌گوید «من با شما شوخی ندارم، از این هدیه‌ای که در اختیارتان است استفاده کنید».

. تحقیقات شرکت چنین نتیجه‌گیری می‌کنند که افراد دارای عملکرد بالا پنجاه و دو دقیقه کار می‌کنند و سپس هفده دقیقه استراحت می‌کنند

زمان استراحت نشانه تنبلی نیست بلکه نشان دهنده قدرت است.

مردم در کارهایی که به طور روزانه انجام می‌دهند، نمی‌دانند چه کاری می‌کنند! ویلیام شکسپیر؛ هیاهوی بسیار برای هیچ

اگر احساس می‌کنید در وسط کار یک پروژه گیر افتاده‌اید، فردی را تصور کنید که از تلاش‌های شما سود خواهد برد. تقدیم کردن کار به این فرد باعث می‌شود به کار خود تعهد بیشتری داشته باشید.

هر چه زوج برای حلقه ازدواج و عروسی بیشتر هزینه کنند، احتمال اینکه طلاق بگیرند بیشتر است

زمان مسئله اصلی نیست، بلکه تنها مسئله است.

اندرس اریکسون، «متخصص متخصصان دنیاست»، روان‌شناسی که به مطالعه افراد دارای عملکرد فوق‌العاده می‌پردازد. او دریافت که افراد دارای عملکرد برتر یک نقطه اشتراک دارند: آنها واقعا در استراحت کردن خوب عمل می‌کنند.

حساب سن خودمان را داشته باشیم؟ زمین به این موضوع اهمیتی نمی‌دهد. اما مردم اهمیت می‌دهند زیرا زندگی ما کوتاه است. ما به این خاطر حساب سن خود را داریم که ببینیم در چه وضعی هستیم

غالبا تلاش می‌کنیم تا استراحت خود را با یک فعالیت دیگر که به لحاظ شناختی خسته کننده است ادغام کنیم (بررسی پیام‌ها، و یا صحبت با همکار در مورد مسائل کاری). این کار اشتباه است.