کتاب تنفس با انرژی کی

هیچ گاه خود را مجبور به تبدیل افکار منفی به مثبت نکنید زیرا این عمل جز ایجاد استرس و باقی ماندن افکار منفی نتیجه ای ندارد. پس چطور ذهن خود را برای مثبت بودن تمرین دهیم؟ شما با داشتن ذهنی هوشیار می‌توانید تشخیص دهید و ضمیر ناخود آگاه قادر به تشخیص نیست. ضمیر ناخود آگاه مثل انبار است که همهٔ خرت و پرت ها در آن توسط ذهنی هوشیار ذخیره می‌شود که عموماً به آن عملگر ذهنی گویند. از این رو حتی اگر شما به طور سطحی تلاش برای ذهنی مثبت و آرام کنید در ضمیر ناخود آگاه شما انرژی منفی ذخیره می‌شود و شما به راحتی منفی خواهید شد و برای تغییر ضمیر ناخود آگاه به مثبت نیاز به تمرینات روزانه دارید. آسان ترین تمرین، استفاده از کلمات مثبت به صورت روزانه است. کلمات قدرت خوبی دارند. کلماتی که شما در صحبت استفاده می‌کنید در ابتدا روی خودتات تاثیر می‌گذارند. از این رو کلمات عمیقاً با ضمیر ناخود آگاه در ارتباط هستند. اگر به بچهٔ خود مرتباً بگویید "تو بی استعدادی" او با خود تکرار خواهد کرد. با این حال شما بی توجه کلمات منفی را به زبان آورده اید عباراتی چون "من نمی‌توانم"، "بدم می‌آید" و امثالهم. اگر بگویید "نمی‌توانم" در ضمیر ناخودآگاه شما نقش می‌بندد و اگر تلاش برای کاری کنید اول "نمی‌توانم" به ذهن شما خطور می‌کند.

فرمانده شجاع، سرباز بزدل ندارد

۱. بر نقطه پایین ناف تمرکز کنید. ۲. کاملاً آرام باشید (از نظرتنش عضلانی) ۳. وزن خود را پایین بیندازید. ۴. نیروی کی را گسترش دهید. این چهار اصل اساسی، مشابه چهار مسیر مختلف برای صعود به قله کوه است. همانطور که برای رسیدن به قله از هر یک از این چهار مسیر می‌توان استفاده کرد، با به کارگیری یکی از این ۴ اصل، هر فرد می‌تواند این هماهنگی ذهن و جسم را تجربه کند. نیازی نیست که دو یا سه تا را همزمان انجام دهید. تنها یکی کافی است. اجازه بدهید هر اصل را توضیح دهم

بیایید با روزی ۱۵ دقیقه تمرین تنفس کی شروع کنیم. با انجام این کار، ۷۰ درصد کربن دی اکسید بدن دفع و اکسیژن جایگزین آن خواهد شد. در این حالت اگر به دست خود نگاه کنید خواهید دید پوستتان تغییر کرده و سالم تر است. این

ذهن و جسم در طبیعت با هم متفاوتند، همچنین ذهن و جسم در اصل یکپارچه هستند. بنابراین طبیعی است که آن‌ها را باهم استفاده کنیم. ترکیب دو چیز که در طبیعت متفاوت هستند بسیار دشوار است. همانطور که در فصل های قبل توضیح داده شد، بسیاری از افراد ذهن و جسم خود را جداگانه به کار می برند. بنابراین ضروری است که همواره استفاده همزمان از این دو را تمرین کنیم. من قصد دارم در مورد یکی شدن با جهان صحبت کنم. وقتی کاری را انجام می دهیم که هماهنگ با اصول جهان نیست، باید منتظر گرفتاری ها و اختلالاتی در زندگی و محیط اطرافمان باشیم. هماهنگی ذهن و جسم به معنی تمرین برای قرار گیری وضعیت ذهن با توجه به اصول جهان و زندگی با این اصول است. من "چهار اصل اساسی هماهنگی ذهن و جسم" را به عنوان راهی برای تمرین افراد ایجاد کرده ام. این چهار اصل راهکاری کاربردی برای ایجاد هماهنگی با جهان است. تمرین کردن این اصول هدف آموزش ما نیست، بلکه راهی برای همهٔ ما است تا با جهان یکی شویم.

تعریف من از زندگی کامل به عنوان نیروی کی جهانی تکامل توام ذهن و بدن ما است.

روش تنفسی که اکسیژن تازه را به تمام بدن می رساند روش " تنفس کی" یا تنفس با انرژی درون است.

زندگی ما مثل آبی است که از دریایی بزرگ برداشته و در دستان خویش نگاه داشته‌ایم. به این تعریف، "من" می‌گوییم. بله، همانند آن است که ما آب را آب من بخوانیم چون مقداری از آن را در دستان‌مان گرفته ایم. از سوی دیگر، از نقطه نظر آب، خود نیز بخشی از دریا بزرگ است چون اگر دستانمان را باز کنیم آب به دریا باز می‌گردد، حتی اگر در دستان ما باقی بماند در تلاقی با دریا بزرگ بیرونی است. در حقیقت اگر به آب اجازه شارش و جریان ندهیم می گندد و کهنه می‌شود. زندگی

بیشتر بیماری های جدید توسط کمبود اکسیژن در سلول ایجاد می‌شود.

کی جوهر جهان است و به روش های مختلف به جهان شکل می‌دهد و با آن در تعامل است

از این رو حتی اگر شما به طور سطحی تلاش برای ذهنی مثبت و آرام کنید در ضمیر ناخود آگاه شما انرژی منفی ذخیره می‌شود و شما به راحتی منفی خواهید شد و برای تغییر ضمیر ناخود آگاه به مثبت نیاز به تمرینات روزانه دارید. آسان ترین تمرین، استفاده از کلمات مثبت به صورت روزانه است.

رابطه بین بدن و ذهن با "بازتابی از تصویر خود در آینه" زمانی که "شما در مقابل آینه ایستاده اید" مقایسه می‌شود. در این مثال شما که در مقابل آینه ایستاده اید "ذهن" و بازتابی از شکل خود که در یک آینه می‌بینید تعریف "بدن" است. هیچ کس زمانی که بازتابی از خود را در آینه می بیند نمی‌گوید "من تبدیل به دو نفر شدم". هر دو ذهن و بدن شما می باشند. با این حال، ذهن بدون رنگ، بدون شکل و می‌تواند توسط حواس پنج گانه درک شود. از سوی دیگر، بدن قابل مشاهده و ملموس است. انسان‌ها توسط تفاوت ماهیت، ذهن و بدن خود را جداگانه تشخیص می‌دهند.

کوئیچی توهه در سال ۱۹۲۰ در شهر شیتایا در توکیو متولد شد وقتی که سه سالش بود به شهر زادگاه خود در استان توچیگی بازگشت. او در جوانی بسیار ضعیف بود و همیشه به دکتر نیاز داشت و پدر او از این بابت بسیار نگران بود. بنابراین پدرش شروع به آموزش جودو به او کرد و توهه توانست در سن ۱۴ سالگی به درجه کمربند مشکی جودو برسد. وقتی که ۱۶ ساله بود وارد دانشگاه کیو شد. او جودو را بسیار صمیمانه اما به شدت تمرین می‌کرد. او بیمار شد و به همین دلیل یک سال از دانشگاه دور بود. در طول بهبودی، کتاب های بسیاری خواند، سپس در دوره‌ای خود را در آزمونی جدی قرار داد و به این نتیجه رسید که ذهنش بیش از حد ضعیف است و این آغازی شد برای تحول. پس از آنکه بیماری وی بهبود یافت، تمرین ذن و تنفس میسوگی را آغاز کرد.

دیدن نقص‌های دیگران بسیار راحت است، اما کشف کاستی های خود کار چندان راحتی نیست. به خصوص وقتی که خون به سمت سرتان هجوم می آورد. در چنین موقعی، حتی تلاش نمی‌کنیم که ضعف های خود را ببینیم، بلکه به گونه ای می‌جنگیم تا کاستی های طرف مقابل را آشکار کنیم. اگر شخصیت خود را ارزیابی کنیم و بفهمیم که ضعف ما در کجا است، هیچگاه وارد دعوا نمی شویم.