بریده‌هایی از کتاب خرمشهر کو جهان آرا؛ مجموعه‌ی بانوی ماه ۵

موقع خداحافظی با حال عجیبی حمزه را بغل کرد. آن موقع حمزه کمتر از یک سال داشت. چنان او را در آغوش گرفت که گمان کردم دارد او را می‌بوید؛ با تمام وجود. انگار سیر نمی‌شد. بعد کنده شد و رفت. یک ماه بعد هم در پزشکی قانونی چشمم به عکسش افتاد. بعد از آن در مراسم هم توانستم جنازه‌اش را ببینم. هنوز بعد از گذشت این‌همه سال آرامش چهره‌اش برایم تازه است و این آرامش هنوز مرا سر پا نگه داشته است و خواهد داشت.

محمد متواضع بود. خودش را نمی‌دید. آنچه می‌دید انقلاب و امام بود.

شاه گفته است: جوان‌هایی که هیچ چیز نمی‌دانند، وقتی به زندان می‌روند آگاه می‌شوند. بعضی‌ها هم به طنز می‌گفتند: تنها حرف درستی که شاه در ۳۶ سال حکومتش زده همین جمله است!