کتاب هفت قانون معنوی موفقیت

شاید از این نکته خوش‌تان بیاید، شاید هم نیاید، اما هر چه که در این لحظه برای‌تان رخ می‌دهد، نتیجهٔ انتخاب‌های گذشته شماست. متأسفانه بسیاری از ما، ندانسته انتخاب می‌کنیم و تصور نمی‌کنیم که اینها انتخاب باشند. اما در واقع اینها هم انتخاب هستند. اگر به شما توهین کنم، می‌رنجیدید. اگر شما را تحسین کنم، به احتمال بسیار زیاد خوشحال می‌شوید، یا چاپلوسی می‌کنید. اما به این نکته فکر کنید: اینها همه انتخاب هستند. می‌توانستم شما را برنجانم و به شما توهین کنم اما شما نرنجید. می‌توانستم شما را تحسین کنم اما شما به خود نبالید.

اگر نیاز به دفاع از دیدگاه‌تان را رها کنید، به انرژی فراوانی دست پیدا می‌کنید، که قبلاً هدر می‌داده‌اید.

هر بار که با فردی ستمگر، عذاب‌دهنده، معلم، دوست یا دشمن (اینها همگی یک معنی دارند) برخورد کردید، به خودتان یادآوری کنید که این لحظه همان طور است که باید باشد.

گواتما بودا، بنیانگذار بودائیسم می‌گوید: هستی ما همانند ابرهای پاییزی ناپایدار است مشاهدهٔ مرگ و زندگی موجودات، همچون نگاه کردن به حرکات رقص است زندگی همانند آذرخشی در آسمان است که همچون سیلابی از سراشیبی کوه فرو می‌ریزد لحظه‌ای مکث کردیم تا با یکدیگر مواجه شویم، یکدیگر را ببینیم، دوست بداریم و با یکدیگر سهیم شویم این لحظه، لحظه‌ای باارزش، اما گذراست. لحظه‌ای است در ابدیت چنانچه با عشق، سبک‌دلی و محبت با یکدیگر سهیم شویم، برای یکدیگر فراوانی و لذت به ارمغان می‌آوریم و سپس، این لحظه باارزش خواهد بود

هنگامی که از کسی، یا شرایطی احساس خشم یا ناراحتی می‌کنید، به یاد داشته باشید که به آن فرد یا شرایط واکنش نشان نمی‌دهید، بلکه به احساس خودتان نسبت به آن فرد یا شرایط واکنش نشان می‌دهید. این احساس شماست و گناه احساس شما به گردن فرد دیگر نیست. هنگامی که این نکته را کامل و تمام‌عیار درک کنید، آماده‌اید تا مسئولیت احساس‌تان و نحوهٔ تغییر آن را به عهده بگیرید. و اگر مسائل را همان طور که هستند بپذیرید، آماده‌اید تا مسئولیت شرایط خود و حوادثی را که به عنوان مشکل می‌بینید به عهده بگیرید.

چنانچه به طبیعت نگاه کنید، می‌بینید که در همه جا حداقل تلاش وجود دارد. چمن برای رشد تلاش نمی‌کند، فقط رشد می‌کند. ماهی تلاشی برای شنا کردن ندارد، فقط شنا می‌کند. گل‌ها تلاشی برای شکوفه دادن نمی‌کنند، فقط شکوفه می‌دهند. پرندگان تلاشی برای پرواز ندارند، آنها پرواز می‌کنند. این خصلت‌ها، ماهیت ذاتی آنهاست. زمین تلاش نمی‌کند بر محورش بچرخد، این ماهیت زمین است که با سرعت سرسام‌آوری بچرخد و در فضا بگردد. طبیعت نوزادان است که شاد باشند. ماهیت خورشید، درخشیدن است. درخشش و چشمک زدن، ماهیت ستارگان است و ماهیت انسانی این است که آرزوهایش را به سادگی و با کم‌ترین تلاش به صورت مادی تحقق بخشد.

دانای فرزانه بدون گذشتن، می‌داند بدون نظاره کردن، می‌بیند و بدون انجام کاری، نائل می‌شود. « لائوتزه »

می‌خواهم اندیشه‌های خدا را بشناسم ... باقی جزئیات‌اند. « آلبرت انیشتن »

می‌دانم که پذیرش مسئولیت به مفهوم مقصر دانستن کسی یا چیزی به خاطر شرایطم نیست، (و این بخش شامل خودم می‌شود.

اگر حس می‌کنید با بخشش چیزی را از دست داده‌اید، آن هدیه را به واقعیت نبخشیده‌اید و بخشش شما موجب فزونی نخواهد شد. اگر چیزی را با اکراه ببخشید، در این بخشش نیرویی وجود ندارد. مهم‌ترین نکته، نیت شما در بخشیدن و دریافت کردن است. نیت شما باید شاد کردن بخشنده و دریافت‌کننده باشد، چون شادی، حافظ و حامی زندگی است و از این رو موجب فزونی می‌شود.

اگر سرشت اصلی خود را کشف کنید و بفهمید واقعاً که هستید، در این خودشناسی می‌توانید همهٔ آرزوهای‌تان را برآورده کنید، چون شما امکانی ابدی و توان بیکران همهٔ چیزهایی هستید که بودند، هستند و خواهند بود. قانون توانایی خالص را می‌توان قانون وحدت هم نامید، چون در بر گرفتن تنوع بی‌نهایت زندگی، همان وحدتِ روحِ واحدِ دربرگیرندهٔ کل است. شما از این میدان انرژی جدا نیستید. حیطهٔ توانایی خالص، خودِ شماست. و هر چه سرشت حقیقی خود را بیشتر تجربه کنید، به میدان توانایی خالص نزدیک‌تر می‌شوید.

هدف، قدرت واقعی موجود در پشت آرزوهاست. هدف به تنهایی بسیار قدرتمند است. چون آرزویی است که به نتیجه‌اش وابستگی ندارد. آرزو به تنهایی ضعیف است، چون در اکثر افراد آرزو، توجهی توأم با وابستگی است. هدف، آرزویی است با وابستگی قوی به تمام قوانین دیگر، خصوصاً به قانون عدم وابستگی که ششمین قانون معنوی موفقیت است. هدف بدون وابستگی، منجر به آگاهی از زمان حال و تمرکز بر زندگی می‌شود و عملکرد توأم با آگاهی از زمان حال، بسیار مؤثر است. هدف شما برای آینده است، اما توجه‌تان در زمان حال قرار دارد. تا زمانی که توجه‌تان در زمان حال است، هدف‌تان برای آینده به ظهور می‌رسد، چون آینده در زمان حال ساخته می‌شود. شما باید زمان حال را همان طور که هست بپذیرید. زمان حال را بپذیرید و آینده را هدف قرار دهید. آینده چیزی است که شما همیشه می‌توانید آن را از طریق هدفِ بدون وابستگی، به وجود آورید. اما هرگز نباید با زمان حال کشمکش کنید.

موفقیت، جوانب زیادی دارد: ثروت مادی فقط جزئی از آن است. مضاف بر این که موفقیت، خود سفر است نه مقصد. فراوانی مادی با تمام جلوه‌هایش، از مواردی است که این سفر را لذتبخش‌تر می‌کند. موفقیت همچنین شامل سلامتی، انرژی و اشتیاق به زندگی، روابط موفقیت‌آمیز، آزادی خلاق، ثبات عاطفی و روانی، حس رفاه و آرامش ذهن است.

علی‌رغم این همه، بدون پرورش بذر الوهیت در درون‌مان، موفق نخواهیم بود. در واقع، ما الوهیتی پنهان هستیم و الهه‌ها و خدایان درون وجودمان در تلاش‌اند تا به شکل مادی متجلی شوند. بنابراین موفقیت واقعی، تجربه‌ای معجزه‌آسا و آشکار کردن الوهیت درون‌مان است.

برای عملی کردن این قوانین در زندگی روزمره‌تان، توالی طبیعی وجود دارد که به شما کمک می‌کند آنها را به یاد داشته باشید. قانون توانایی خالص، با سکوت، تمرکز، قضاوت نکردن و ارتباط با طبیعت تجربه می‌شود، اما با قانون بخشش فعال می‌شود. اصول مذکور می‌گوید: « یاد بگیرید که چه طور آنچه را می‌خواهید، ببخشید ». به این ترتیب می‌توانید قانون توانایی خالص را فعال کنید. اگر به دنبال فراوانی هستید، فراوانی را ببخشید. اگر به دنبال پول هستید، پول را ببخشید. اگر به دنبال عشق، تحسین و محبت هستید، این عشق، تحسین و محبت را ببخشید.

تمرین قانون بخشش بسیار ساده است: اگر می‌خواهید لذت ببرید، دیگران را شاد کنید. اگر خواهان عشق هستید، محبت کردن را بیاموزید، اگر خواهان توجه و تحسین هستید، توجه به دیگران و تحسین کردن آنها را بیاموزید، اگر خواهان ثروت هستید، به دیگران کمک کنید غنی شوند. در واقع، آسان‌ترین راه به دست آوردن آنچه می‌خواهید این است که به دیگران کمک کنید آنچه را می‌خواهند به دست آورند.

موفقیت واقعی، تجربه‌ای معجزه‌آسا و آشکار کردن الوهیت درون‌مان است. یعنی، در هر جایی که می‌رویم، در هر چه که می‌بینیم، در چشم‌های یک کودک، در زیبایی گل، در پرواز پرنده الوهیت را درک کنیم. اگر دائماً و نه گه گاه زندگی را همچون تجلی معجزه‌آسای الوهیت تجربه کنیم، مفهوم واقعی موفقیت را خواهیم فهمید.

دون خوان در « هنر خواب دیدن » به کارلوس کاستاندا می‌گوید: « بخش عمده‌ای از انرژی‌مان صرف تأکید بر اهمیت‌مان می‌شود ... اگر می‌توانستیم به بخشی از این اهمیت نپردازیم، دو اتفاق غیرطبیعی برای‌مان رخ می‌داد. اول، قدرت‌مان را صرف تلاش برای حفظ ایدهٔ موهوم ابهت‌مان نمی‌کردیم و دوم ... به حد کافی نیرو داشتیم، تا پرتوی از عظمت واقعی دنیا را لمس کنیم ».

تمام روابط، انعکاسی از رابطهٔ شما با خودتان است

به جای آن که بپرسید: « این کار چه نفعی برای من دارد؟ »، بپرسید: « چه طور می‌توانم کمک کنم؟ » این سؤال که « این کار چه نفعی برای من دارد؟ » گفتگوی درونی نفس است. این سؤال که « چه طور می‌توانم کمک کنم؟ » گفتگوی درونی روح است. روح، حیطه‌ای از آگاهی است که از طریق آن کلیت خود را تجربه می‌کنید. شما با تغییر گفتگوی درون، از: « این کار چه نفعی برایم دارد؟ »، به: « چه طور می‌توانم کمک کنم؟ »، خودبه‌خود از نفس خارج و وارد حیطهٔ روح می‌شوید.

شاید از این نکته خوش‌تان بیاید، شاید هم نیاید، اما هر چه که در این لحظه برای‌تان رخ می‌دهد، نتیجهٔ انتخاب‌های گذشته شماست. متأسفانه بسیاری از ما، ندانسته انتخاب می‌کنیم و تصور نمی‌کنیم که اینها انتخاب باشند. اما در واقع اینها هم انتخاب هستند.

امروز مردم، شرایط، حوادث و رخدادها را همان طور که هستند می‌پذیرم. این لحظه را همان طور که باید باشد خواهم شناخت، چون تمام دنیا، همان طور است که باید باشد. با ایستادن در مقابل این لحظه، در مقابل دنیا نمی‌ایستم. پذیرش من کامل و بی‌نقص است. من مسائل را همان طور که در این لحظه‌اند می‌پذیرم، نه همان طور که می‌خواهم باشند.

تفکرات، گفته‌ها و رفتارمان رشته‌های پیله‌ای هستند که دور خود می‌تنیم.

امروز انتخاب‌هایی را که در هر لحظه داشته‌ام، مشاهده خواهم کرد و با مشاهدهٔ محض این انتخاب‌ها، آنها را به درون هوشیاری آگاهانه‌ام وارد می‌کنم. می‌دانم که آگاهی تمام‌عیار از زمان حال، بهترین راه آماده شدن برای لحظات آینده است.

مسافران سفری کیهانی هستیم. گَرد ستارگان در گرداب‌های لایتناهی چرخان و رقصان‌اند. زندگی جاودان است، اما جلوه‌هایی موقت و زودگذر دارد.

موفقیت، جوانب زیادی دارد: ثروت مادی فقط جزئی از آن است. مضاف بر این که موفقیت، خود سفر است نه مقصد. فراوانی مادی با تمام جلوه‌هایش، از مواردی است که این سفر را لذتبخش‌تر می‌کند. موفقیت همچنین شامل سلامتی، انرژی و اشتیاق به زندگی، روابط موفقیت‌آمیز، آزادی خلاق، ثبات عاطفی و روانی، حس رفاه و آرامش ذهن است.

نفس واقعی‌تان، که روح و روان شماست، کاملاً رها از این مسائل است. نفس شما مصون از نقد است، از چالش نمی‌ترسد و خود را کم‌تر از کسی حس نمی‌کند. و در عین حال، متواضع است و خود را برتر از کسی نمی‌داند، چون می‌داند دیگران، همان نفس و همان روح ولی با ظاهری متفاوت‌اند.

چه طور می‌توانیم قانون توانایی خالص، حیطهٔ تمام احتمالات را در زندگی‌مان به کار بریم؟ چنانچه بخواهید از حیطهٔ توانایی خالص بهره ببرید، چنانچه بخواهید از خلاقیت ذاتی آگاهی مطلق کاملاً بهره‌مند شوید، باید به آن دست یابید. روش دست یافتن به این حیطه، تمرین روزانهٔ سکوت، تمرکز و قضاوت نکردن است. با گذراندن مدتی در طبیعت نیز می‌توانید به ویژگی‌های ذاتی این حیطه، خلاقیت، آزادی و سعادت نامحدود دست یابید.

آرامش، نیاز اولیهٔ تحقق آرزوهاست.

روش دیگر دستیابی به حیطهٔ توانایی خالص، تمرین قضاوت نکردن است