چون همهچیز داشت و همین برایش حوصلهسربر و کسلکننده بود.
MOHAMMAD
۴
هر انسان یک فرشته دارد. این فرشته برای این است که از او محافظت کند و دلسوزش باشد.
MOHAMMAD
۴
یکی را دوست داری و دوست داری و بعد نگاه میکنی و میبینی دیگر دوستش نداری. میبینی دیگر عشق رخت بربسته است. و اگر در این میان چیزی هم حیف باشد همانا احساسات توست،
MOHAMMAD
۴
شاید خدا میخواهد ما بدانیم در این جهان به هیچجا نمیرسیم، صاحب هیچچیزی نمیشویم و هیچکس را نمیتوانیم نگه داریم.
MOHAMMAD
۴
ما نمیدانیم خوشبختی از کجا میآید اما جاهایی هستند که خوشبختی در آنها به اندازۀ یک تپۀ بزرگ روی هم انباشته شده است.
MOHAMMAD
۳
با فرشتهتان میتوانید صحبت کنید. او گوش میکند. با شما همدردی میکند. برایتان دلسوزی میکند. شما را میفهمد. با شما موافق است. چون این روشِ او برای دوست داشتن شماست.
Hoor
۲
رهگذران عادی که همیشه سراپا یا خیس از آب چرخهای ماشین رؤسا هستند یا در معرض کلوخباران گلولهبرفهای زرد رهاشده از چهارنعل رفتنهای کالسکههاشان.
Hoor
۱
-خیانت کار بدی است و هیچچیزی به ما یاد نمیدهد.
𝐀𝐬𝐫𝐚
۱
«بهش گفتم: گوش میکنی به من؟ بهفرض که من فاحشهام، بهفرض که من زن بدکارهام، اما هرچه باشم به هر حال زنم! درست گفتم، مگه نه؟»
Shiko
۱
انگار که او قبلاً شیطان را دیده بود و میدانست به او بدهکار است.
Shiko
۱
یکی را دوست داری و دوست داری و بعد نگاه میکنی و میبینی دیگر دوستش نداری. میبینی دیگر عشق رخت بربسته است. و اگر در این میان چیزی هم حیف باشد همانا احساسات توست، نه او که پیش از این عاشقش بودی. تو غمگین احساساتت هستی. احساساتت را رها کرده بودی تا کمی برای خودشان پرسه بزنند اما سر برمیگردانی و میبینی آنها افتان و خیزان، کبود و با دندانهای شکسته، به تو بازمیگردند.
Shiko
۱
«دیگر اینکه مردم میمیرند اما آخر این قضیه یکجورهایی احمقانه و مضحک است، نه؟ آنها که نمیتوانند به همین سادگی ناپدید بشوند؛ آنها هستند، فقط دیده نمیشوند، درست است؟ شاید آنجا پیش تو باشند، نه؟»
Shiko
۱
شاید خدا میخواهد ما بدانیم در این جهان به هیچجا نمیرسیم، صاحب هیچچیزی نمیشویم و هیچکس را نمیتوانیم نگه داریم.
Shiko
۱
خوابها مانند ادبیاتاند. خاستگاه هر دو آنها یکی است. علاوه بر این، هرکدام از آنها مولود دیگری است. هرکدام بر دیگری تأثیر میگذارد.
Shiko
۱
امّا این فقط برای کسی است که نمیبیند و نمیداند: این اتاق معبری است به سوی جهانهای اثیری. برف روی برف تلنبار شده، آنقدر که خانه را در خود خانه محصور کرده است. آفتاب که میزند، سرتاسر اتاق روشن میشود. و با هر تغییری در نور اتاق، رنگهای مختلفی از انعکاس برفهای پشت پنجره نمایان میشود. از تپههای صورتیرنگ برفیِ جنوب تا آبیهای آسمان شمالی. و اتاق به کشتیای تبدیل میشود که در هوا تاب میخورد. ما نمیدانیم خوشبختی از کجا میآید اما جاهایی هستند که خوشبختی در آنها به اندازۀ یک تپۀ بزرگ روی هم انباشته شده است.
𝐀𝐬𝐫𝐚
۰
بیشتر از این دیگر تنهایی وجود ندارد، شدیدتر از این سرمایی نیست و عمیقتر از این دیگر نومیدی نیست. هیچکس در این خلأ به من فکر نمیکند؛ بابا مرده است، بقیه هم خوابیدهاند. یار و یاوری هم وجود ندارد و هیچجایی هم برای پیدا کردنش نیست.
𝐀𝐬𝐫𝐚
۰
اما این مرگْ ساعتی به من داده میشود و بعد لغوش میکنند، همانطور که هر مرگی را، هرگونه مرگی را هم فسخ میکنند، نیش مرگ را بیرون میکشند و همۀ گناهانم را میبخشند، همانطور که وعدهاش را به ما دادهاند. میدانم وقتی خورشید تمشکیرنگ سنگین اما خالی از گرما در افق جلوهگر میشود از کدام تقاطع عبور خواهم کرد و زیر کدام درخت پشت چراغ راهنمایی خواهم ایستاد. میدانم وقتی خورشید در آسمان مثل نقاشیهای جنونآمیز ویلیام ترنر با همۀ شکوه سپید و مخوف بامدادیاش ظاهر میشود از کدام جاده خواهم پیچید، نور خورشیدی که چشم رانندگان همۀ ماشینهایی را که همراه با من در زمستان بهسرعت میرانند و به سمت شمال شرق در حرکتاند کور میکند. همۀ ارتش رانندهها، همۀ ما آدمآهنیها، همزمان آفتابگیرها را پایین میآوریم و عینک آفتابی میزنیم و دندانقروچهکنان در این دنیای طاقتفرسا راهی برای خود میجوییم.
𝐀𝐬𝐫𝐚
۰
حالا دیگر هوای سرد پشت پنجره بهشدت یخزده و سرد شده است. کمکم صخرهها و کاجها و یک جور پرندههای متفاوتی که بسیار محتمل است عقاب باشند نمایان میشوند. بعدْ درّههای دور شگرف از میان کوههای بلند آشکار میشوند، رودخانههای باریک پیچپیچان در میان درّهها تاب میخورند و سپس در دوردستها سرزمین دیگری میدرخشد. آنجا پشت کوههای آبی دیگر کاناداست.
𝐀𝐬𝐫𝐚
۰
دلم در برابر چنین داستان خیالانگیز زیبایی به رحم آمد و برایش نمرۀ قبولی در امتحان را رد کردم. بله به گناهانم اعتراف میکنم؛ من گاهی حکم ترازوها و سنگمحکها را تحریف میکنم و از روی احساس تصمیم میگیرم
𝐀𝐬𝐫𝐚
۰
من شخصاً به دنبال احساسات پرشورِ غیرواقعی بودم، اما احساسات دیگران؟ خب راستش ذرهای برایم اهمیت نداشتند.