اَمل خجالتزده گفته بود: «هر روز از همون ظرفی غذا میخوردم که تو ازش غذا خورده بودی... آنقدر این کار رو تکرار کردم تا مریض شدم.»
هاشم مات مانده بود. «چرا همچین کاری کردی؟»
اَمل همانطور که سرش پایین بود، آهسته جواب داده بود. «چون میخواستم کنار تو قرنطینه بشم... همین، تنها راهی بود که میتونستم یه مدت با بابام باشم.»