بریده‌هایی از کتاب من از سی و سه نفر

برخی به ارسال نامه با پست که در آن روزها کند کار می‌کرد اکتفا نداشتند و می‌گفتند، نامه‌ها مانند نور ستارگان دوردست هستند؛ یعنی چه بسا زمانی به مقصد برسند که صاحب‌شان از فروغ و حیات بازمانده باشد. بنابراین از اقوام و مسافران شهرستانی نیز برای حمل پیام و نامه‌ها کمک می‌گرفتند.

«آن‌چه صلاحت است از خدا بخواه، نه آن‌چه که دلت می‌خواهد؛ چون آدمی ذاتاً راحت‌طلب و عافیت‌اندیش است.»