کتاب قطاری به مقصد دیروز

شوپنهاور می‌گوید، «زندگی انسان با یک خودکار نوشته می‌شود؛ در کودکی این خودکار پررنگ است و آنچه نوشته می‌شود رنگ و جلای دیگری دارد. هر چه انسان بزرگتر می‌شود، این خودکار کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر می‌شود و تصاویر و اتفاقات دیگر آب و رنگ گذشته را ندارند.»

جامی‌ست که عقل آفرین می‌زندش صد بوسه ز مهر بر جبین می‌زندش این کوزه‌گر دهر چنین جام لطیف می‌سازد و باز بر زمین می‌زندش