کتاب شرح حضرت آیت الله شهید سیدعلی خامنه ای بر حدیث مکارم اخلاق

خدای متعال آرامش زندگی و فرح و سُرور را در یقین و رضا قرار داده است. اگر انسان از حالت رَیب و تردید و تزلزل روحی و اعتراض و نارضایی نسبت به همهٔ حوادث زندگی خود خارج شد و به مقام رضا رسید، خدای متعال رَوح و فرح، یعنی آرامش را به او عنایت خواهد کرد.

پایه‌های یقین را نباید متزلزل کرد؛ شک را نباید مثل موریانه به پایهٔ یقین انداخت. یقین را باید استوار نگه داشت. اگر به‌طور طبیعی سؤالی به ذهن انسان آمد، باید برود آن سؤال را دنبال کند تا شک و تردید برطرف شود؛ اما خودش نباید وسوسه کند؛ یقین را در خودش یا در دیگران نباید زایل کند؛ یقینیّات را دچار تردید و تبدیل به مشکوکات نکند.۱۳۸۳/۸/۲۰

غِنا به پول‌داشتن نیست، به ثروت‌داشتن نیست، بعضی‌ها ثروتِ زیادی هم دارند اما درعین‌حال، گدایند! همیشه در آرزوی به‌دست‌آوردن یک چیز بیشترند، این، گدایی است، حرص اینها تمام نمی‌شود. بعضی هم هستند ثروتی آن‌چنان ندارند، چشمی هم به مال این‌وآن ندارند، به همانی‌که دارند، راضی هستند، زندگی می‌کنند غنی و سربلند و مقتدر فی نفسه.

مصیبت واقعی آن است که انسان در هنگام بروز حوادث ناگوار و سخت، تاب و تحمل خود را از دست داده و ناشکری از خود نشان دهد؛ که در نتیجه از اجر و ثواب آن مصیبت محروم شود. اما مصیبتی که انسان در هنگام نزول آن، با توفیق الهی صبر پیشه نموده و بی‌تابی نکند، تحمل خود را از دست ندهد و در اثر این مجاهدت، مستحقّ ثواب الهی شود، درحقیقت این مصیبت، مصیبت نیست، بلکه نعمت است

نفْسِ صبرکردن؛ صبر بر مرض، صبر بر فقر، صبر بر مشکلاتی که در زندگی پیش می‌آید. این را هم بدان که صبر با نصر و پیروزی، همیشه همراه است. آنجایی‌که مبارزه‌ای وجود دارد، زورآزمایی‌ای هست با دشمنی؛ اگر صبر کردید، سختی‌ها را تحمل کردید، ایستادگی نمودید، قطعاً نصر هم با آن همراه است.