کتاب دسپوینا

بخت او را در عسل خوابانده‌اند و اقبال مرا در پهن

«حق با توست، اما گاهی افکار اندوهبار هم حس خوبی دارند مثل وقتی که با زخم‌مان ور می‌رویم.»

«متاسفم، شاید بزرگترین درد بشر این باشد که از خانواده‌اش نفرت داشته باشد.»

چه کسی می‌تواند در دو راه قدم بگذارد و در دو راه پیش رود؟ انسان به ناچار یکی را برمی‌گزیند و یا تا ابد در ابتدای دوراهی می‌ماند و به هیچ نمی‌رسد.