کتاب قرار بوده تو شاد باشی

خداوندا، تو را شکر می‌گویم. تو را به خاطر این کتاب و این زندگی و شگفتی این لحظه شکر می‌گویم. تو را به خاطر تمام چیزهایی که تاکنون برایم اتفاق افتاده است، الآن دارد برایم اتفاق می‌افتد، و در آینده خواهد افتاد، شکر می‌گویم. چرا که تمام آن‌ها کمال دَم بعدی و شکوه « کسی که قرار است بشوم » را برایم به ارمغان می‌آورند. خوب شد. حالا در صفحه‌ی اول کتاب، تاریخ امروز را یادداشت کن. بعدها حتماً دلت می‌خواهد امروز را به خاطر بیاوری، چون قرار است فرمولی برای کل زندگی به تو داده شود که تمام تجربه‌های روزمره‌ی تو را تغییر خواهد داد. مگر این‌که خودت نخواهی. و امروز آن روزی است که آن تصمیم را می‌گیری.

توانایی خلق واقعیت خودت، تجلی خداوند است. برای همین هم هست که همیشه عمل می‌کند. اصلاً برایش غیرممکن است که عمل نکند. این یک قانون بنیادین هستی است. این ماهیت چیزهاست.

برای مثال، فرض کن ذهنت روی دو برابر کردن درآمدت در عرض سال بعد متمرکز شده است. ولی اگر تو بعداً، ساعت بعد یا روز بعد، به این فکر کنی که انجام این کار تقریباً برایت ناممکن است ـ اگر به خودت بگویی: « وای، دست بردار، واقع‌بین باش! هدفی را انتخاب کن که حداقل به آن برسی » ـ آن‌گاه تو آخرین ایده‌ای را که به ذهنت رسیده است انتخاب کرده‌ای، چه از اصل آن را می‌خواستی و چه نمی‌خواستی، چون دکمه‌ی قدرت تو همیشه روشن است؛ آفرینش فردی همیشه دارد کار می‌کند. آفرینش فردی نه تنها با آخرین فکر یا ایده‌ات کار می‌کند، بلکه با آن فکر و ایده‌ای کار می‌کند که تو بیشترین بسامد و تمرکز و انرژی

این حرف ممکن است احمقانه به نظر بیاید، ولی این یکی از قدرتمندترین ابزاری است که من تا حالا با آن رو به رو شده‌ام. هر روز پنج بار بی‌هیچ دلیل مشخصی لبخند بزن. و صدالبته وقتی که دلیلی هم وجود دارد، دیگر معطل نکن و فوراً و با تمام وجود لبخند گشاده‌ای بزن.

با این وجود هدفِ « جذب » (و تمام قانون‌های بزرگ زندگی) تعالی بخشیدن خود نیست، بلکه دیگران است؛ شکوفا شدن خود نیست، شکوفا شدن دیگران است؛ غنی کردن خود نیست، غنی کردن دیگران است ـ چرا که با انجام این کار است که خود تعالی می‌یابد، شکوفا می‌شود، غنی می‌گردد و به کامل‌ترین شیوه تجربه می‌شود. (این کامل‌ترین تجربه از خود است که روح در آرزوی آن است. این، در حقیقت، هدف از کل زندگی است.)

من گفتم که « جذب » یک ابزار است، این‌که این وسیله توسط خداوند ساخته شده است، و این وسیله به ما داده شده است تا با خدا از آن استفاده کنیم.

جذب جزئی از آن متافیزیک است. یک آهنربای انرژی است. هر چیزی را که مثل خودش باشد جذب می‌کند. صد در صد از این قانون پیروی می‌کند که: « چیزهای مثل هم یکدیگر را جذب می‌کنند. »

پنجمین قانون بزرگ زندگی می‌گوید: « تمام زندگی به صورت چرخه‌ای حرکت می‌کند. هیچ خط راستی در عالم وجود ندارد. هر چیزی در نهایت به سوی خودش برمی‌گردد.

همیشه به یاد داشته باش که تو گذشته‌ات نیستی، تو کسی که دیروز بودی نیستی، و نه حتی کسی که یک لحظه‌ی قبل بوده‌ای. بگذار هر روز تازه، هر ساعت تازه، هر لحظه‌ی تازه، یک شروع تازه باشد. حتی اگر این لحظه آخرین لحظه‌ی عمرت باشد. اصلاً خیلی دیر نیست که هویت جدید و بسیار باشکوه خود را اعلان و مطالبه کنی.

آن‌ها از « جذب » برای هدفی که به خاطر آن به وجود آمده است استفاده نمی‌کنند.) و آن هدف چیست؟ این است که یک زندگی شاد، توأم با آرامش و صلح و برخاسته از خوشی برای هر کسی که زندگی تو با او در تماس است، و بعد از آن، برای خودت خلق کنی.

« خوشبختی به دست آوردن چیزی که می‌خواهی نیست، بلکه خواستن چیزی است که به دست آورده‌ای.

و آن هدف چیست؟ این است که یک زندگی شاد، توأم با آرامش و صلح و برخاسته از خوشی برای هر کسی که زندگی تو با او در تماس است، و بعد از آن، برای خودت خلق کنی.

برخی از آدم‌ها می‌گویند سعی کرده‌اند از این قانون استفاده کنند، ولی به نظرشان بی‌اثر، ناامیدکننده و دلسردکننده بوده است. من معتقدم این مسئله به این خاطر است که این آدم‌ها دارند تنها با بخشی از داده‌ها کار می‌کنند.

این است که یک زندگی شاد، توأم با آرامش و صلح و برخاسته از خوشی برای هر کسی که زندگی تو با او در تماس است، و بعد از آن، برای خودت خلق کنی.

جواب این سؤال این است. آماده باش که کل زندگی‌ات را تغییر بدهی. این کتاب « از قضا » درست اینجا، در همین لحظه، در دستان تو است، چون تو آن را اینجا گذاشته‌ای.

« جلوِ هیچ شری مقاومت نکنیم! » با چیزی که با تمایل مورد نظر یا نتیجه‌ی دلخواه تو متضاد است، نجنگ. در عوض، راحت با آن رو به رو شو.

وقتی که من « از دیروز می‌آیم »، اغلب به چیزهایی که درست دارند در این لحظه اتفاق می‌افتند معناهایی را قالب می‌کنم که به طور ذاتی در آن چیزها نیستند، ولی به خاطر فکر سابقِ من در مورد آن‌ها ـ یا چیزی مشابه آن‌ها ـ آن معنا را در آنجا قرار می‌دهم.

خطر حقیقی آفرینش فردی این است که شیوه‌ی جدیدی از فکر کردن درباره‌ی خودت را ارائه می‌دهد ... و شیوه‌ی جدیدی از فکر کردن به خدا. باورش برای خیلی‌ها غیرممکن است که این دو تا همان چیزهایی بودند که مسیح ما را به انجام دادن آن‌ها دعوت کرد و به خاطرش به صلیب کشیده شد.

روی زندگی‌ات و مجموعه باورهای شخصی‌ات کار کن تا هر نوع تفکری در مورد جدایی از خدا را حذف کنی. فقط هرچه زودتر خودت را از شر این الهیات خلاص کن.

حرفم در اینجا این است که آدم‌ها و حوادثی که توسط زندگی سر راه تو قرار می‌گیرند، نه در موردشان قضاوت کن و نه محکومشان کن. در عوض، با قبول این مسئله که تو خود آن‌ها را به سمت خودت کشیده‌ای آرامش درونی‌ات را حفظ کن. آن‌گاه می‌توانی پتانسیل زندگی، وعده‌اش و هدفش را تحقق ببخشی.

سعی کن هر چیزی را که در فضایت دارد رخ می‌دهد جذب کنی. بعد ببین که آیا مطابقت وجود دارد یا نه. و اگر تطابقی نیست، از آن فضا بیرون بیا.