کتاب تسلط بر هیجانات به سبک رواقی

هر قدمی که برمی‌داریم، برای دستیابی به تأثیری خاص است که ارزش هیجانی دارد.

ما نمی‌توانیم هیجانات خود را با فکرکردن تغییر دهیم، اما فکرکردن می‌تواند هیجانات خاصی را برجسته کند.

اگر یادآوری اتفاق‌ها و تجربهٔ هیجانات مرتبط را تمرین کنید، در برابرشان حساس‌تر می‌شوید و راحت‌تر می‌توانید آغازگر و تجربه‌گر آن‌ها باشید. این درست است که با میدان‌دادن به فکر و خیال‌های آزاردهنده، در تحریک هیجان‌های منفی ماهرتر می‌شوید، اما برعکس آن نیز امکان‌پذیر است.

وقتی هیجاناتی منفی با اتفاق‌هایی مانند فریادزدن معلم به‌دلیل پاسخ اشتباه برانگیخته می‌شوند، ذهن ما به‌طور خودکار بین آن رویداد و هیجانات رابطه برقرار می‌کند.

مغز تجربه‌ها را براساس بار هیجانی‌شان طبقه‌بندی می‌کند.

ورزش به بدن اجازه می‌دهد هورمون‌های منفی زیادی مثل کورتیزول آزاد کرده و آن‌ها را به‌کمک سوخت‌وساز به انرژی جسمی تبدیل کند. این هورمون اصلی‌ترین متهم استرس است. بنابراین، ورزش کمک می‌کند استرس را به انرژی فعال تبدیل کنید. مغز انرژی ذهنی و بدنی را تا حد زیادی یکسان می‌داند؛ بنابراین، واردکردن عمدی استرس به جسم، مغز را تشویق می‌کند که به مدیریت استرس عادت کند.

ستایش هنر، تمرینی است برای ستایش زندگی. اگر با زندگی همچون اثری هنری برخورد کنیم، می‌توانیم زیبایی را در هر موقعیتی بیابیم

اولین گام این است که یاد بگیرید هیجان‌های خود را به سه گروه طبقه‌بندی کنید: هیجاناتی که خودتان تهییج می‌کنید، آن‌هایی که دیگران تحریک می‌کنند، و دسته‌ای که جهان تهییج می‌کند.

ما انتخاب می‌کنیم به کدام صداها گوش کرده و گوش‌دادن به آن‌ها را تمرین کنیم. هرچه بیشتر گوش کنیم، صدای‌شان را واضح‌تر می‌شنویم.