کتاب افسونگر کتاب

زیبا بود. تاریکی شب به روشنایی صورتی‌رنگ صبحگاهی مبدل می‌شد و این روشنایی علاوه‌بر گرمابخشی، کم‌کم به ته‌رنگ نارنجی و سپس طلایی درخشان می‌گرایید و خیابان درخت‌کاری‌شده را روشن و برگ‌ها را درخشان می‌کرد، لحظهٔ درخشش شبنم را شکار می‌کرد، در چاله‌های آب به‌جامانده از باران روز قبل می‌درخشید و تزیینات پرزرق‌وبرق خانه‌های باشکوه را برجسته می‌کرد.

معجزه‌ها قرار نیست هیچ‌وقت تموم بشن.

چون یکی‌شون انتخاب کرد که به لحظه‌های تاریک بچسبه و اون یکی تصمیم گرفت به لحظه‌های روشن تکیه کنه.»

اما گریس می‌دانست که برای پیداکردن روشنایی در میان تاریکی، باید تلاش و عشق زیادی صرف کرد.

‫«گفتن حقیقت همیشه بهترین راهه.»

«غم‌انگیزه؛ اما زندگی عادلانه نیست. گاهی فکر می‌کنم هیچ‌وقت عادلانه نبوده. زندگی پر از لحظات خوب و بده. درسته که نمی‌تونین تمام لحظات رو انتخاب کنین؛ اما می‌تونین انتخاب کنین که به کدوم یکی بچسبین و ولش نکنین.»

«وقتی خاطره‌ست، از قبل نتیجه رو می‌دونیم؛ برای همین، فکر می‌کنیم اون موقع آسون‌تر بوده. نگاه‌کردن به آینده پر از تردیده؛ پس پیچیده‌تر به نظر می‌آد؛ اما به نظر واقعاً این‌طوری نیست.»