خیلی پیش از آنکه مربیان مراقبه و استادان خودسازی آن را رواج دهند. او این تمرین را چنین تعریف میکند: «صرفاً دیدن چیزهای تازه» به شیوهای که «تو را در لحظه قرار میدهد». فرض کن در قطار هستی: گوشیات را کنار بگذار، دستهایت را روی پاهایت بگذار و از پنجره بیرون را نگاه کن. آگاهانه به آنچه از کنارت میگذرد توجه کن؛ وای، درختها. به همین سادگی: ذهنآگاهی. آیا خستهکننده است؟ عالی است. یعنی نیمکرهٔ راست مغزت فرصتی پیدا کرده است.