کتاب نور ملکوت حج (جلد اول)

حج «واجب مطلق» دانسته شده است؛ بدین معنا که فرد باید از ابتدای بلوغ برای تحصیل مقدمات آن برنامه‌ریزی و پس‌انداز کند، نه‌اینکه منتظر بماند تا ثروتی بادآورده نصیبش شود.

«در روایت است که چون [حضرت] ابراهیم کعبه را بنا کرد، بر فراز کوه أبوقُبیس آمد و مردم را به حج خواند، هر کس صدای او را شنید ـ گرچه در أصلاب پدران بود ـ و ندای او را لبیک گفت، به حج مشرّف می‌شود. افرادی که یک بار لبیک گفتند یک بار و افرادی که دو بار لبیک گفتند دو بار و هم‌چنین برود بالا به تعداد لبیک‌های گفته شده، موفق به حج و زیارت بیت‌الله‌الحرام خواهند شد.

آن‌قدر این فریضهٔ حج مهم است و آن‌قدر برای رشد و تحول انسان اثر حیاتی دارد که حتی اگر در مسیرش احتمال خطر جانی هم وجود داشته باشد، ارزش این را دارد که انسان به‌سمت مکه و کعبه حرکت کند!

اینکه امام علیه السّلام این‌گونه در پاسخ به این سؤال که: ”مردی بدهکار است، آیا قرض کند و به حج برود؟“ بفرماید: ”بله!“ دیگر معلوم می‌شود که قضیهٔ حج از آن‌طرفِ اطلاق افتاده است.»

برای مسئلهٔ حج هم باید از حالا به فکر بود و نظر ما این است که پدر و مادر، همان‌طور که به فکر چیزهای دیگر مانند خانه، زندگی و جهازیه هستند، باید برای مکهٔ فرزندشان هم از همان موقع به فکر باشند. اما خود فرزند هم از وقتی که بالغ می‌شود، باید جدی به فکر باشد و کم‌کم پول جمع کند؛ چون استطاعت که یک‌دفعه حاصل نمی‌شود.