کتاب سوگ و داغدیدگی در کودکان و نوجوانان

هریک از کودکان یک حیوان عروسکی یا یادگاری دیگری، هدیه بدهید. ۶- شناخت رفتار درمانگری برای داغدیدگی بحران‌زا در کودکان (کوهن و همکاران، ۲۰۰۱) بسیاری از کودکان داغدیدگی را همراه با تروما یا دیگر شرایط مرتبط با بحران تجربه می‌کنند. این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که کودک فرد عزیزی را به‌طور غیر منتظره یا خشونت‌بار از دست داده باشد یا مواجه شود با صحنه‌های دردناک خون یا اجزای جدا شده بدن، یا کسی باشد که جسد را کشف کرده است. این بحران‌ها شامل حوادث رانندگی، خودکشی یکی از اعضای خانواده یا یک دوست، فجایع طبیعی یا اعمال تروریستی می‌شود. در برخی از این موارد کودکان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه می‌شوند. در این صورت باید از برنامۀ درمانی استفاده کرد که هم متمرکز بر علایم اختلال استرس پس از سانحه باشد و در عین حال مسائل مربوط به داغدیدگی آنها را نیز پوشش دهد. این نوع مداخله توسط کوهن و

می‌شوند و بعد از آن فرایند پردازش آغاز می‌شود. وقتی خاطره شناسایی شد، از درمانجو خواسته می‌شود تا تصویری را که بهترین نماد آن خاطره است، شناسایی کند. بعد از آن یک شناخت‌واره منفی که حاکی از خودسنجی و ناکارآمدی و ناسازگاری فرد است، مشخص می‌شود. این باورهای منفی همان عواطف آزاردهنده هستند که در قالب گزاره‌هایی مثل "من به درد نمی‌خورم"، "من ارزش ندارم"، "من بد هستم" و... بیان می‌شوند. سپس شناخت‌واره مثبت شناسایی می‌شود تا بعداً به کار گرفته شود (رستم پور و همکاران، ۱۳۸۸). مرحله چهارم: حساسیت‌زدایی این مرحله روی عواطف منفی درمانجو متمرکز است. در این مرحله درمانگر مجموعه حرکت‌ها را با تغییرات و تمرکزهای متناسب و لازم تکرار می‌کند، تا جایی که سطح ناراحتی فردی کم شود و نشانه آن این است که ناکارآمدی اولیه‌ای که واقعه هدف‌گیری را شامل می‌شده است، تصفیه شده است. در