کتاب دموکرات‌ها! سخنگوی جمهوری‌خواهان نباشید (زبان، گفتمان و رفتارشناسی آرای عمومی)

در این نظام انفاق بی‌معنی است و با این نظامِ فکری اگر کسی چیزی به کسی ببخشد که خود به دست نیاورده است عملی غیراخلاقی انجام داده است، چراکه مانع قانونمند شدن این افراد شده است. این گروه از مردم که بدون زحمت چیزی به دست می‌آورند وابسته بار می‌آیند، لذا انسان‌های غیراخلاقی خواهند شد. در این نظام الگوی «خانواده با پدر سختگیر» مخالف برنامه‌های تأمین اجتماعی است و برنامه‌های حمایتی سازمان‌های تأمین اجتماعی را عملی غیراخلاقی می‌داند، چراکه مردم را غیراخلاقی بار می‌آورد.

علم عصب‌شناسی به ما می‌گوید هرکدام از مفاهیمی که در ذهن وجود دارد، البته آن دسته از مفاهیمی که جهان‌بینی انسان را شکل می‌دهد در سیناپس‌های عصبی مغز جا گرفته‌اند و در مغز انسان فضایی را اشغال کرده‌اند. این مفاهیم و قالب‌بندی‌ها آن‌قدر ضعیف نیستند که در رویارویی با حقایق، هرچند محکم و بارز، تغییر کنند یا از بین بروند. افراد جامعه ممکن است با مجموعه‌ای از حقایق آشکار روبرو شوند، مانند آمارهای اقتصادی، نرخ تورم، رشد نقدینگی، نرخ بیکاری اما زمانی این حقایق را درک و باور می‌کنند که با آنچه در سیناپس‌های عصبیشان ذخیره شده است همخوانی داشته باشد.

رأی‌دهندگان براساس هویت خود رأی می‌دهند. مردم با توجه به باورهای ارزشی خود به شخص یا فکری رأی می‌دهند که آن‌ها را نمایندگی می‌کند.

حال می‌توان تصور کرد نوع نگاه ما به جامعه و مدلی از خانواده که در ذهن داریم چگونه می‌تواند به اصول اساسی در اداره امور جامعه تبدیل شود و چه تبعاتی برای برنامه‌های اجتماعی به همراه داشته باشد.