کتاب اشراف سیاه

در واقع، “تاویستاک” بازوی جنگ روانی خاندان سلطنتی “انگلیس” است.

پروژه‌ی شهروندان جهانی نیز به نوبه‌ی خود، برای این به خدمت گرفته شد تا به وسیله‌ی آن، مرزها، زبان و فرهنگ ملّی را تضعیف نماید و غرور ملّی و حاکمیت دولت‌های ملّی را در تدارک برای ظهور “نظم نوین جهانی” سوسیالیستی دولت واحد جهانی بی‌اعتبار نماید.

به طور کلّی می‌توان “سقوط سلسله‌ها”، “انقلاب بلشویکی”، “جنگ‌های جهانی اوّل و دوم”، که شاهد نابودی اتّحادها و سرحدّات و مرزها بود، تشنّجات در مذهب، اخلاق، زندگی خانوادگی، رفتار اقتصادی، سیاسی، انحطاط در موسیقی و هنر را به شست‌وشوی مغزی توده‌ای نسبت داد که توسط دانشمندان علوم اجتماعی “تاویستاک” رقم می‌خورد.

ورشکستگی‌های اخلاقی، معنوی، نژادی، اقتصادی، فرهنگی و فکری که ما امروز شاهد آن هستیم، تنها پدیده‌هایی اجتماعی یا رخدادهای انتزاعی و جامعه‌شناختی نیستند، بلکه ترجیحاً حاصل برنامه‌ی به دقّت طرّاحی شده‌ی “تاویستاک” می‌باشند.

شبکه‌ای از شست‌وشودهندگان مغزی در گروه‌های مختلف، در کار وارد شده‌اند که با داشتن دیدگاهی مشترک، از اصولی جهانی پیروی می‌کنند. این دیدگاه و اصول مشترک، متعلّق به طبقه‌ی اقلّیتی از خاندان‌های زرسالار است که قدرت و ثروت در میان آنان موروثی است و مردم را فقط کمی بالاتر از حیوانات بارکش می‌پندارند که باید توسط یک نظام نیمه‌فئودالی بین‌المللی کنترل شوند.

من مایلم به خوانندگان خود یادآوری نمایم که “MIT”، به وسیله‌ی کورت لوین بنیاد نهاده شد؛ همان کسی که به علّت آزمایش‌های شست‌وشوی مغزی، از “آلمان” اخراج شد؛ همان کسی که “واحد بررسی بمباران استراتژیک” را طرّاحی کرد و همان کسی که تئوریسین شماره‌ی یک “تاویستاک” بود.

صیانت نفس، بلند پروازی، افتخار و سربلندی، عشق به خانواده و فرزندان، میهن‌پرستی، تقلید کردن، اشتیاق به رهبر بودن، عشق به بازی و دیگر محرّک‌ها، موادّ خام عملیات روانی هستند که هر رهبری باید در تلاش برای علاقه‌مند نمودن مردم به نقطه نظرات خود، آنها را مورد توجّه قرار دهد ... اکثر مردم برای حفظ اتّکا به نفس، نیازمند این هستند که احساس کنند تمام باورهای آنان نسبت به موضوعات حقیقت دارد.

تجربه به ما می‌گوید که احتمالاً این نوشتار با بی‌اعتنایی و تمسخر و ناباوری از سوی برخی روبه‌رو خواهد شد. حتّی بعضی از روی ترحّم و دلسوزی به ما خواهند نگریست و در توصیف این کتاب، عبارت “عجیب و غریب” استفاده خواهد شد. این یک عکس‌العمل استاندارد از سوی کسانی است که از انگیزه‌های دانشمندان علوم اجتماعی شست‌وشوی مغزی، ایجاد کنندگان افکار عمومی و روانشناسان اجتماعی “تاویستاک” در جنگ علیه کشورشان خبر ندارند.

دروغ گفتن به وسیله‌ی دیپلماسی، [غیر از این] دیپلماسی مأموریت دیگری ندارد. هر زمانی دولتی بخواهد علیه دولت دیگری اعلام جنگ نماید، آن را با اعلامیه‌ای خطاب به مردم خودش و جهان آغاز می‌نماید. آن دولت با اظهار اینکه حقّ و عدالت از آن اوست، تلاش می‌نماید اثبات نماید که عشق و صلح و بشر دوستی او دمکراسی آمیخته با احساسات سخاوتمندانه و صلح دوستانه، او را بر آن داشته است که مدّت‌های مدید، رنج و عذاب را در سکوت تحمّل نماید، امّا شرارت و بی‌انصافی دشمنش او را وادار به کشیدن شمشیر نموده است. در همان زمان، از هر نوع پیروزی مادّی ابراز تنفّر و بیزاری و اعلام می‌نماید که در جست‌وجوی افزودن سرزمین‌های بیشتر به سرزمین‌های خود نبوده و به محض استقرار مجدّد عدالت، به جنگ پایان خواهد داد

ما هرگز نخواهیم فهمید که چگونه “ایالات متّحده” تبدیل به “قدرت بزرگ منحصر به فرد” شد؛ مگر اینکه به گناهکار بودن ویلسون و نظام حاکم “بریتانیا” در صد سال پیش اعتراف نماییم.

زبان سیاسی برای این طرّاحی می‌شود که دروغ را صداقت و جنایت را قابل احترام نشان دهد و به باد مطلق، ظاهری مستحکم ببخشد. مونزنبرگ، همچون همتای آلمانی خود گفت: همه‌ی خبرها دروغ است و تمامی تبلیغات در قالب خبر، طرّاحی می‌گردد.

“تاویستاک” بازوی جنگ روانی خاندان سلطنتی “انگلیس” است.

به طور کلّی می‌توان “سقوط سلسله‌ها”، “انقلاب بلشویکی”، “جنگ‌های جهانی اوّل و دوم”، که شاهد نابودی اتّحادها و سرحدّات و مرزها بود، تشنّجات در مذهب، اخلاق، زندگی خانوادگی، رفتار اقتصادی، سیاسی، انحطاط در موسیقی و هنر را به شست‌وشوی مغزی توده‌ای نسبت داد که توسط دانشمندان علوم اجتماعی “تاویستاک” رقم می‌خورد.

“تاویستاک” مشاهده کرد که این تمدّن‌ها با تأکید خود بر صیانت از مقام زن و ارتقای آن به یک جایگاه دارای احترام و عفاف بالا، مانعی لغزنده برای طلیعه‌ی یک “نظم نوین جهانی” هستند.

هیتلر خواهان حفظ عفاف، همراه با احترام کامل برای زنان بود و این چیزی بود که با اصول “تاویستاک” سازگار نبود.

در “ایالات متّحده”، این بت‌های خاموش پرده‌ی سینما بودند که الگوها و مدل‌های مردم را می‌ساختند؛

“تاویستاک” اکنون در تعیین کننده‌ترین مرحله‌ی توسعه‌ی خود؛ یعنی فراخواندن به تنزّل جایگاه زنان، به معیارهای پایین اخلاقی و رفتار زنانگی غیرقابل تصوّر بود.

تنها راه موجود در برابر ما، برای شکست دادن این دشمن قدرتمند و موذی، آموزش مردم، به خصوص جوانان، در زمینه‌ی “قانون اساسی” و ارتباط تنگاتنگ ما با ایمان مسیحی‌امان می‌باشد؛ در غیر این صورت، میراث گران‌قدر ما برای همیشه از دست خواهد رفت. قدرت اداره‌ی این کشور توسط “تاویستاک”، باید شکسته شود.

این یک ساز و کار تعبیه شده و یک بهانه‌ی از قبل طرّاحی شده بود که “ژاپن” به “پرل هاربر” حمله کند تا بدین وسیله، افکار عمومی را در جهت ورود “آمریکا” به جنگ “اروپا” تغییر دهد

هزینه‌ی جنگ بوش علیه “عراق” در “خاورمیانه”، در سال ۲۰۰۵ م. به حدود ۴۲۰ میلیارد دلار رسید و خانواده‌ی بوش، خواهان مبالغ بیشتری برای سوداگری نحس خود بودند.

نمونه‌ای از این موقعیت‌های طرّاحی شده، حمله‌ی ژاپنی‌ها به “پرل هاربر” در دسامبر ۱۹۴۱ م. بود. همان‌طور که قبلاً اشاره شد، حمله به “پرل هاربر” از قبل طرّاحی شده بود و با انتقال وجه نقد از سوی راکفلر به ریچارد سورج سرجاسوس روس و سپس به یکی از اعضای خانواده‌ی سلطنتی “ژاپن”، برای ترغیب این کشور برای شلیک اوّلین گلوله، صورت پذیرفت، تا بدین وسیله دولت روزولت بتواند “ایالات متّحده” را وارد “جنگ جهانی دوم” نماید.

“تاویستاک” بازوی جنگ روانی خاندان سلطنتی “انگلیس” است. اعضای “تاویستاک” و دیگر مراکز مشابه آن در “آمریکا” و سایر نقاط جهان اعتقاد دارند که مردم باید به تلویزیون معتاد شده و هر روز تحت تأثیر مقدار معیّنی شست‌وشوی مغزی قرار گیرند. به این ترتیب است که آنها مردم را کنترل می‌کنند.

مجامع مخفی با استفاده از همه‌ی ابزار مدرن رسانه‌ای، سعی در کنترل ذهنی انسان‌ها و در نتیجه، استعمار و استثمار فکری و فرهنگی می‌کنند.

“تاویستاک”، به عنوان یک سازمان ایجاد کننده و اشاعه دهنده‌ی تبلیغات، با مرکزیت “ولینگتون هاوس” و با هدف شکل دادن یک روزنه‌ی تبلیغاتی به منظور درهم شکستن مقاومت عمومی در برابر جنگ ایجاد شده بین “بریتانیا” و “آلمان” تشکیل گردید.

هر جنبه‌ی فکری و روانشناختی ملّت، تحلیل، ثبت، نمایه‌دار و آنگاه در مخازن حافظه‌ای کامپیوتر ذخیره می‌شد. نتیجه‌ی حاصل از این فرآیند، همان چیزی است که “تاویستاک” آن را واکنش سه سیستمی می‌نامد و بیانگر این است که چگونه گروه‌های جمعیتی به فشارهای ناشی از موقعیت‌های طرّاحی شده که منجر به اعمال مدیریت بحران می‌شود، عکس‌العمل نشان می‌دهد. آنچه ما در “ایالات متّحده” و “بریتانیا” داریم، دولت‌هایی است که موقعیت‌هایی را می‌آفرینند که از سوی شهروندانش بحران تلقّی می‌شود و آنگاه دولت آن بحران را مدیریت می‌کند.

امروزه دستکاری ذهنی به وسیله‌ی مراجعه به افکار عمومی، تبدیل به یک روش محوری در دستان مهندسان و کنترل کننده‌های دانشمندان علوم اجتماعی به کار گمارده شده در “تاویستاک” و مراکز تفکر متعدّد آن در سرتاسر “ایالات متّحده‌ی آمریکا” و “بریتانیا” گردیده است.

دانش جدید ساختن افکار عمومی، از طریق روش‌های پیشرفته‌ی دستکاری افکار عمومی توده‌ای، در یکی از پیشرفته‌ترین کارخانه‌های تبلیغاتی غرب، مستقر در “ولینگتون هاوس بریتانیا” آغاز شد. این تأسیسات که به مهندسی اجتماعی و ایجاد افکار عمومی در شروع “جنگ جهانی اوّل” اختصاص یافت، در سایه‌ی لرد راثمر، لرد نروث کلیف و مدیر “آینده‌نگری مطالعات انستیتو سلطنتی امور بین‌المللی بریتانیا”، یعنی آرنولد توین بی قرار داشت.

برنِیس در بخش اوّل کتاب، با عنوان “سازماندهی هرج و مرج” این‌گونه نوشت: دستکاری آگاهانه و هوشمندانه‌ی عادات و افکار توده‌ها، یک عامل مهم در جامعه‌ی دمکراتیک است. آنانی که این مکانیسم نادیدنی را ماهرانه دستکاری می‌نمایند، یک دولت نامرئی را تشکیل می‌دهند