بریده‌هایی از کتاب بررسی تقابل شیطان با نماز

کسی که مشخص نیست هر زمان چه کاری دارد، وقت نماز هم هزار کار دارد.

ابلیس را یادت هست، جرمش این بود که در آیینه وجود آدم علیه السلام عکس خدای آدم را ندیده بود؛ نتوانست سرش را به سجده فرود آورد؛ لذا زبانش را باز کرد: خدایا اگر از این سجده معافم کنی چنان عبادتت کنم که احدی نکرده باشد. خدا هم جوابش داده بود که من عبودیت می‌خواهم نه عبادت

پاسخ خیلی واضح و روشن است؛ به همان دلیل که نماز صبح را دو رکعت می‌خوانی، در هر رکعت یک رکوع و دو سجده انجام می‌دهی، به همان دلیل هم باید نمازت را عربی بخوانی. ما عبدیم، معبود باید بگوید چگونه او را پرستش کنیم نه ما بندگان.

ای رسول خدا، فلان جوان پشت سر شما نماز می‌خواند ولی اهل فحشا هم هست، فرمود: حتماً نمازش روزی دستش را می‌گیرد، مدتی نگذشت که جوان توبه کرد.

مادری که صدای گریه بچه‌اش را می‌شنود ولی نمازش را کوتاه نمی‌کند شاید عابد خوبی باشد ولی عبد خوبی نیست؛ چرا که در این‌جا امر مولا عوض شد ولی او حواسش نبود.

شیطان هم برای اینکه تسبیح دینمان را از دستمان دربیاورد، دو راه دارد: از بین‌بردن دانه‌دانۀ دانه‌ها و راه دوم پاره‌کردن نخ تسبیح. البته تجربه ابلیس بیش از این است که خودش را معطل دانه‌های تسبیح دین ما کند؛ یک‌راست می‌رود سراغ نخ تسبیح، و آن چیزی نیست جز نماز؛ نماز است که اگر از ما گرفته شود، دانه‌دانه خوبی‌های دیگر هم از وجود ما پر می‌کشند.

به عزتت سوگند، همۀ آنان را گمراه خواهم کرد ... سپس از پیش رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آن‌ها، به سراغشان می‌روم و بیشتر آن‌ها را شکرگزار نخواهی یافت!

به قول حافظ شیراز: گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند نگه دار سر رشته را تا نگه دارد

مهلت خواست تا برای گمراه‌کردن انسان‌ها طرحی دراندازد. از خدا قول گرفت تا در مقابل هر انسانی که متولد می‌شود، دو فرزند هم به او بدهد، بتواند انسان‌ها را ببیند ولی او را نبینند، در هر شکل و قیافه‌ای که بخواهد بر انسان ظاهر شود و دست‌آخر به این راضی شد که سینه‌های انسان‌ها خانه او و بچه‌هایش باشد.

«پس ای مردم از برخورد خداوند سبحانه‌وتعالی با ابلیس عبرت بگیرید، وقتی‌که عمل شش‌هزارساله‌اش -که معلوم نیست از سال‌های دنیاست یا آخرت- به‌خاطر لحظه‌ای تکبر نابود گردید». ما در عبادت شاگرد شیطان هم نمی‌شویم، وقتی او زمین می‌خورد دیگر حساب ما پاک است به قول شاعر: آنجا که عقاب پر بریزد از پشه لاغری چه خیزد

به قول سعدی: سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی عشق محمد بس است و آل محمد.

نماز هم‌چون اقیانوسی است پر از گوهر و لؤلؤ، فقط باید دل را به این دریا زد، کمی از ساحل دور شد و در اعماق آن غواصی کرد.

فایده دیگر نماز، نقش بر آب‌کردن نقشه‌های شیطان است؛ با آب چشمه‌سارِ نماز است که می‌توان آتش‌هایی را که شیطان به پا نموده است، خاموش کرد. با نماز است که که می‌توان شیطان را خلع سلاح کرد. ترفند اصلی شیطان در اشغال خانه قلب مؤمن، اغفال است. خلاصۀ فرهنگ شیطان، غفلت است و عصارۀ فرهنگ دین ذکر. در لشکرگاه شیطان تمام تلاش برای به غفلت کشاندن، غبارآلود و قیراندودکردن آیینه دل مؤمن است. تمام تلاش ابلیس بر این است که «بشر خدای خویش را فراموش کند، فراموش‌کردن خدا همان و داخل‌شدن در حزب شیطان همان و ثمره ورود در حزب شیطان چیزی جز خسران و ضرر در دنیا و آخرت نیست». مبارزه با شیطان شوخی نیست، اگر سَرسری با آن برخورد کنیم، فاتحۀ‌مان خوانده است. شیطان تلاش می‌کند، به آب و آتش می‌زند، فضا را غبارآلود می‌کند تا خدا را نبینیم؛ اگر موفق شد و خانه دل کسی را از یاد خدا خالی کرد، دیگر بر پشتش سوار می‌شود، مهارش را به دست می‌گیرد و می‌برد به هر کجا که بخواهد. شیطان اگر بر کسی مسلط شد، دیگر نصیحت حسین علیه السلام هم در او تأثیر نمی‌کند. دیگر بر سر دوراهی دنیا و آخرت، راهیِ طریق دنیا می‌شود، هر چند بر سر مسیر آخرت مهدی فاطمه علیه السلام چشم‌انتظارش باشد

خداوندسبحانه‌وتعالی از زبان امام صادق علیه السلام این‌گونه با ما سخن گفته: نگاه خشم‌آلود به پدر و مادر –حتی اگر نسبت به تو ظالم باشند- مساوی است با قبول‌نشدن نماز.

شیطان از کم شروع می‌کند ولی به کم قناعت نمی‌کند.

شیطان از کم شروع می‌کند ولی به کم قناعت نمی‌کند. واقعیت همین است، کارش را هم خوب بلد است

بی‌نمازی و شراب‌خواری پیوندی عمیق با یکدیگر دارند، بی‌نمازی علت شراب‌خواری و شراب‌خوری علت دوری از نماز است؛ چرا که به فرموده امام صادق علیه السلام: شراب دام شیطان است.

امام صادق علیه السلام فرمودند: «کسی که تحت فشار بول یا غائط باشد یا اینکه جورابش تنگ باشد، نمازش نماز نیست».

امام صادقمان جعفر بن محمد علیه السلام فرمود: اگر دو رکعت نماز از انسان قضا شود، تمام دنیا را هم که به‌جای ثواب ازکف‌رفته به او بدهند جبران نمی‌شود.

امام صادق علیه السلام فرمودند: شبهه‌ای به شما روی خواهد آورد، شما می‌مانید، در حالی‌که نشانه‌ای که دیده شود وجود ندارد و امامتان هم در میانتان نخواهد بود، کسی از آن فتنه نجات نمی‌یابد مگر کسی که اهل دعای غریق باشد، پرسید: دعای غریق چگونه است؟ فرمود: می‌گویی، یااللّه یارحمن یارحیم، یامقلّب القلوب ثبّت قلبی علی دینک.

سبک شمردن نماز باعث «محرومیت از شفاعت»، «بی‌برکت‌شدن عمر و مال، مستجاب‌نشدن دعا، بهره‌نداشتن از دعای خوبان، تشنه و گرسنه و ذلیل مردن، عذاب قبر، تاریکی قبر، حساب شدید، بی‌آبرویی در محشر و...» می‌شود.

تمام تلاش ابلیس بر این است که «بشر خدای خویش را فراموش کند، فراموش‌کردن خدا همان و داخل‌شدن در حزب شیطان همان و ثمره ورود در حزب شیطان چیزی جز خسران و ضرر در دنیا و آخرت نیست».

از آن گذشته، شیطان برای اهل ایمان، نه‌تنها مضر نیست بلکه باعث رشد و تکامل است. دشمنی قوی‌پنجه مثل شیطان، انسان را از خمودی و بی‌تحرکی جدا می‌کند و نشاط می‌بخشد.

لبته تجربه ابلیس بیش از این است که خودش را معطل دانه‌های تسبیح دین ما کند؛ یک‌راست می‌رود سراغ نخ تسبیح، و آن چیزی نیست جز نماز؛ نماز است که اگر از ما گرفته شود، دانه‌دانه خوبی‌های دیگر هم از وجود ما پر می‌کشند.

خدا رحمت کند آن بزرگ‌مرجعِ شیعه حضرت آیت‌الله اراکی رحمةالله‌علیه که می‌فرمود: شیطان از کم شروع می‌کند ولی به کم قناعت نمی‌کند

این‌قدر نماز برای حسین‌بن‌علی علیه السلام ارزش داشت که حاضر شد به عمر سعد رو بیندازد و شبی را مهلت بگیرد.

تجربه ابلیس بیش از این است که خودش را معطل دانه‌های تسبیح دین ما کند؛ یک‌راست می‌رود سراغ نخ تسبیح، و آن چیزی نیست جز نماز؛ نماز است که اگر از ما گرفته شود، دانه‌دانه خوبی‌های دیگر هم از وجود ما پر می‌کشند.

مثال شیطان و انسان، مثال کسی است که اناری را سوراخ می‌کند، آبش را می‌مکد و بعد برای گم‌کردن رد خود، انار را باد می‌کند تا به شکل اولش درآید. شیطان به‌خوبی می‌داند که اگر نماز را از انسان بگیرد، ریشه‌اش را از خاک درآورده، شیره جانش را مکیده یا به تعبیر دیگر نخ تسبیحش را پاره کرده است.

برای برپاکردن یک خیمه، از ستون وسط شروع می‌کنند. میخ‌ها، طناب‌ها و چادر وقتی مفیدند که ستونی باشد. ستون که بشکند دیگر هیچ‌کدام به‌هیچ‌دردی نمی‌خورند. در خیمه دین هم این نماز است که سنگینی اجزای دیگر را بر دوش می‌گیرد. پیامبر خدا صلی الله علیه وآله از نماز به‌عنوان ستون دین یاد می‌کنند. انگار رسول خدا صلی الله علیه وآله می‌فرمایند اگر خیمه بدون ستون برپا شد مسلمانی بدون نماز هم می‌شود؛ یا به‌عبارت‌دیگر ادعای مسلمانی بدون نماز مثل کوسۀ ریش‌پهن است؛ اگر آبِ بدون تری، روغنِ بدون چربی، شدنی باشد، مسلمان بی‌نماز هم ممکن خواهد بود.

بالاترین شکر همین نماز است.