الامام الصادق (ع): «الْعَامِلُ عَلَی غَیْرِ بَصِیرَةٍ کَالسَّائِرِ عَلَی غَیْرِ طَرِیقٍ لَا یَزِیدُهُ سُرْعَةُ السَّیْرِ إِلَّا بُعْداً»(برقی، ۱۳۷۱ ق، ج ۱، ص ۱۹۸).
عملکننده بدون بصیرت، همچون رونده به بیراهه باشد. تندرویش جز بر دوریاش از مقصد نیفزاید.