کتاب زنان باخوس پرست

شرف دختر را پاس دار تا پاسدار خویش باشی.

زندگی کوتاه است. آن‌کس که پیوسته در پی رسیدن به چیزهای بزرگ است مجال نمی‌یابد از چیزهایی که پیش‌تر بدانها دست یافته کام گیرد.

من آنچه را زیباست دوست می‌دارم. همواره!

ما آفریدگانی مفلوکیم، پدر، که رانده‌شدن از سرزمینمان، سرنوشت ماست.

آنگاه زنان شوریده شادمان همچون کره‌مادیانی که پی مادرش می‌رود لگد می‌پرانند.

آه، می‌شنوم که می‌گویند «از سن‌و‌سالتان شرم نمی‌کنید؟ که با موی سپید و تاجی از عشقه بر سر می‌رقصید؟» نه، شرم نمی‌کنم. خدا هیچ تعصبی روی سن‌و‌سال ندارد. او خواهان آن است که همه پاسش بدارند... او دل‌بستۀ اعداد نیست.

دادگری خدا شاید که دیر فرا‌رسد اما می‌رسد و آنانی را که از سر بلاهت و جنون در‌برابر خدایان سر خم نمی‌کنند کیفر می‌دهد.

زندگی کوتاه است. آن‌کس که پیوسته در پی رسیدن به چیزهای بزرگ است مجال نمی‌یابد از چیزهایی که پیش‌تر بدانها دست یافته کام گیرد.

ای کاش روزی بتوانم در رقص‌های باخوسی انباز گردم، آن رقص‌های از سر شادی در سرتاسر شب! کاش روزی بتوانم پاهای سپیدم را ببینم که به آهنگ آن رقص‌ها جانانه پایکوبی می‌کند!

یکی خدا چه پیشکشی بهتر و خردمندانه‌تر از این می‌تواند به میرایان دهد؟ نگاه داشتن دست بر فراز سر به نشانۀ پیروزی بر دشمنان.