بریده‌هایی از کتاب زنان باخوس پرست

شرف دختر را پاس دار تا پاسدار خویش باشی.

زندگی کوتاه است. آن‌کس که پیوسته در پی رسیدن به چیزهای بزرگ است مجال نمی‌یابد از چیزهایی که پیش‌تر بدانها دست یافته کام گیرد.

دادگری خدا شاید که دیر فرا‌رسد اما می‌رسد و آنانی را که از سر بلاهت و جنون در‌برابر خدایان سر خم نمی‌کنند کیفر می‌دهد.

آنگاه زنان شوریده شادمان همچون کره‌مادیانی که پی مادرش می‌رود لگد می‌پرانند.

آه، می‌شنوم که می‌گویند «از سن‌و‌سالتان شرم نمی‌کنید؟ که با موی سپید و تاجی از عشقه بر سر می‌رقصید؟» نه، شرم نمی‌کنم. خدا هیچ تعصبی روی سن‌و‌سال ندارد. او خواهان آن است که همه پاسش بدارند... او دل‌بستۀ اعداد نیست.

من آنچه را زیباست دوست می‌دارم. همواره!

ما آفریدگانی مفلوکیم، پدر، که رانده‌شدن از سرزمینمان، سرنوشت ماست.