کتاب شجاعت عدم محبوبیت

کسانی که دربارۀ موفقیت‌هایشان با صدای بیش‌ازحد بلند به خود می‌بالند، در عمل به خودشان اعتماد ندارند. آدلر آشکارا می‌گوید: «کسی که لاف می‌زند این کار را فقط از روی احساس حقارت انجام می‌دهد.»

هیچ‌کدام از ما در یک دنیای عینی زندگی نمی‌کنیم، بلکه در دنیای ذهنی زندگی می‌کنیم که خودمان به آن مفهوم داده‌ایم. دنیایی که شما می‌بینید با دنیایی که من می‌بینم، متفاوت است و به اشتراک گذاشتن دنیایتان با دیگری غیرممکن است.

فرق است بین خشم شخصی (کینۀ شخصی) و خشم دربارۀ تناقض‌های جامعه و بی‌عدالتی‌ها (خشم بجا). خشم شخصی خیلی زود از بین می‌رود. از طرف دیگر، خشم بجا زمان زیادی پایدار می‌ماند.

منزوی کردن خودتان در اتاقتان شبیه ماندن در یک فنجان چای است، گویی در یک پناهگاه کوچک چمباتمبه می‌زنید. ممکن است بتوانید برای مدت کوتاهی منتظر باران باشید، اما طوفان بی‌وقفه ادامه خواهد داشت.

نتیجۀ رقصیدن در این لحظه‌ها تنها راه توضیح آن است. وقتی در اینجا و اکنون با اشتیاق کامل پایکوبی کنید، معنای زندگی برای شما آشکار خواهد شد.

به‌طور خلاصه «آزادی، دوست داشته نشدن به‌وسیلۀ دیگران است.»

«هیچ تجربه‌ای به‌خودی‌خود علت موفقیت یا شکست ما نیست. ما از شوک تجربه‌هایمان -به نام ضربۀ روحی- رنج نمی‌بریم، بلکه از آن‌ها چیزی می‌سازیم که مناسب اهدافمان باشد. ما تابع تجربه‌هایمان نیستیم، بلکه مفهومی را که به آن‌ها می‌دهیم خودمان تعیین می‌کنیم.»

ما با تجربیاتمان تعیین نمی‌شویم، بلکه با مفهومی تعیین می‌شویم که به آن‌ها می‌دهیم.

در اصل، کاملاً تنها زندگی کردن برای فرد غیرممکن است و فقط در زمینه‌های اجتماعی است که شخص «انفرادی» می‌شود.