بریده‌هایی از کتاب روح در بازی

هرچه بیشتر رفتاری را تکرار کنید، هویت مرتبط با آن رفتار را بیشتر تقویت می‌کنید. درواقع، کلمهٔ هویت در اصل از دو کلمهٔ لاتین «essentitas» به معنای هستی و «identidem» به معنای مکرر گرفته شده است. هویت شما در حقیقت «هستی مکرر» شماست.

هر کاری را که در زندگی‌تان انجام می‌دهید طوری انجام دهید که انگار آخرین کارتان است.

کم‌خوابی و بدخوابی سیستم ایمنی شما را نیز از بین می‌برد، احتمال ابتلا به آنفلوانزا را بیشتر می‌کند، خطر ابتلا به سرطان را دو برابر می‌کند و عاملی مهم و اثرگذار در تعیین احتمال ابتلایتان به بیماری آلزایمر است. به‌علاوه، مغز ضعیف و کم‌خواب باعث افسردگی، اضطراب، حملات قلبی، افزایش وزن، تغییرات خُلقی و ناتوانی در کنترل احساسات هم می‌شود.

طوری زندگی کنید که وقتی دنیا را ترک می‌کنید بهتر از وقتی باشد که آن را تحویل گرفته‌اید. در غیر این صورت، زندگی چه فایده‌ای دارد؟

بسیار مهم است که در تمام مراحل زندگی‌مان این نگرش را حفظ کنیم که ما همواره شاگرد زندگی هستیم و باید ذهنی باز برای یادگیری علوم جدید داشته باشیم تا دچار منیت و تحجر نشویم و یادگیری و خودسازی را از یاد نبریم. این نگرش ما را به مرحلهٔ بعدی می‌رساند.

موسیقی کلاسیک، درست مانند هر هنر دیگری، توانایی کشف احساساتی را دارد که از آن‌ها بی‌خبریم و لغت‌نامه‌های ما اغلب از توصیفشان عاجزند. موسیقی کلاسیک باعث می‌شود احساس کنیم. بله، فقط احساس. این هدیه‌ای بی‌نظیر است. امروز زندگی بدون موسیقی کلاسیک را نمی‌توانم تصور کنم. چنین زندگی‌ای ساده، بی‌معنا و صرفاً ملال‌آور خواهد بود.

وقتی در موزهٔ هنری قدم می‌گذاریم، وارد حوزهٔ متفاوتی می‌شویم. انتظار داریم هنر ببینیم. در موزهٔ هنری، باید هنر نصیبمان شود. وقتی متصدیان انبوهی از کُنده‌ها را در اتاق می‌گذارند، بی‌اختیار به آن‌ها خیره می‌شوید و سعی می‌کنید زیبایی یا معنایی در آن‌ها بیابید. به‌تدریج از خودمان می‌پرسیم: «یعنی چه؟ این نقاشی چه زیبایی‌ای دارد؟» گاهی ممکن است این سؤالات ما را به دیدن چیزهایی سوق دهند که در غیر این صورت نمی‌دیدیم. اصل مطلب اینجاست: اگر ذهن خود را آموزش دهیم که به این روش پاسخ دهد، شاید در حوزه‌های دیگر هم زیبایی و معنای بیشتری در اطرافمان ببینیم که ممکن است در قفسهٔ کتاب ایکیا باشد یا نباشد.

آلبرت اینشتین می‌گوید: «هر چقدر دایرهٔ دانش ما گسترش یابد، محیطِ دایرهٔ تاریک اطرافش نیز افزایش می‌یابد.» ما باید با تمام وجود از «محیط دایرهٔ تاریک» استقبال کنیم.

بافت پیونددهنده یا خمیرمایهٔ سنت‌ها خاطرات‌اند. وقتی با خانواده‌مان کارهایی انجام می‌دهیم، خاطرات را به هم پیوند می‌دهیم.

بافت پیونددهنده یا خمیرمایهٔ سنت‌ها خاطرات‌اند.

اگر به ورزشکاران موفق و شکست‌خورده نگاه کنید، آن‌ها اهداف یکسانی داشتند. اهداف ما را از هم متمایز نمی‌کنند، سیستم‌های ما این تمایز را ایجاد می‌کنند.

سرمایه‌گذاری و نوشتن و به‌طور کلی زندگی باید ماجراجویی بسیار خلاقانه‌ای باشد و می‌دانم که کمبود خواب خلاقیتم را کاهش می‌دهد.

ارزشمندی اهداف یا مقاصد به تعیین جهت است.

وقتی به خودِ یازده‌ساله‌ام نگاه می‌کنم از میزان غفلتم حیرت‌زده می‌شوم. مادرم داشت می‌مُرد و من طوری زندگی می‌کردم که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. درواقع، یادم می‌آید که از آزادی جدیدم لذت هم می‌بردم. مادرم نبود که برایم مادری کند و پدرم مشغول مراقبت از او بود.

مزیت رقابتی ناعادلانه‌ای داشتم: انگیزهٔ موفقیت. بسیاری از مهاجران این‌گونه‌اند، زیرا تضاد بین کشور خودشان و امکانات امریکا به چشمشان می‌آید.