رفتن عین مردن بود و ماندن عین مردن. وقتی به چنین بزنگاههایی میرسیم، بهتر است مردنی را انتخاب کنیم که ما را بزرگتر میکند، نه آنکه گرفتارمان میسازد.
- جیمز هالیس
Ermia
۱۹
الهام برای آماتورهاست؛ حرفهایها صرفاً بلند میشوند و دستبهکار میشوند
Ermia
۱۴
این کتاب، بهجای دامنزدن به این خیال واهی که یک روز همهچیز را تحت کنترل درمیآوریم، فرض را بر این میگذارد که هرگز کاملاً بر اوضاع سوار نمیشویم. پیشفرض این است که هرگز از آینده اطمینان کامل نخواهیم داشت، قلق مردم بهطور کامل دستمان نخواهد آمد و همیشه کارهای زیادی هست که باید انجامشان بدهیم.
Ermia
۱۰
شما آزاد هستید هر کاری که دوست دارید انجام دهید. فقط باید عواقبش را بپذیرید.
- شلدون بی. کاپ
Ermia
۱۰
دائو دِ جینگ میگوید «کار انجام میشود و سپس از یاد میرود. برای همین تا ابد ادامه دارد».
Ermia
۷
قرار نیست زندگی در خدمت قواعد باشد. قواعدند که باید در خدمت زندگی باشند.
Ermia
۷
زندگی مثل این است که، جلوی چشم تماشاگران، تکنوازیِ ویولن داشته باشیم و ویولننوازی را حین این کار یاد بگیریم.
- ساموئل باتلر
Pheebs
۳
پاپسکشیدن از زندگی راه قطعی عذابدادنِ خود است.
کتابخوان★
۳
زندگی مجموعهٔ بیپایانی از گیروگورهاست، پس تعجب از پیشآمدن مشکلی جدید معقول نیست. مقیاس مشکل شاید متعجبتان کند، ولی اینکه مشکل جدیدی در ساعت به ساعت زندگی پیش بیاید کاملاً قابلانتظار است.
کتابخوان★
۲
خیلی اوقات خیال میکنیم اگر به خودمان اجازهٔ انجام هر کاری را که حسش بود بدهیم، ممکن است کل روز به اینستاگردی بگذرد. ولی درواقع اینستاگردی زمانی اتفاق میافتد که به خود گفتهایم کاری را که دلمان میخواهد نباید انجام دهیم، چون شرایطش نیست یا سزاوارش نیستیم؛
کتابخوان★
۲
احتمال دارد بتوانید راهی برای این کار بیابید. قطعاً چنین حسی به شما دست نخواهد داد که میدانید چه میکنید. ولی هیچکس درست نمیداند؛ وضعیت انسانهای متناهیای که دست به کارهای جدید میزنند همیشه همین است. تفاوت اصلی میان کسانی که به دستاوردهای بزرگی میرسند و کسانی که نمیرسند این است که دستهٔ اول مشکلی با ندانستن ندارند. این افراد نقص و تناهیشان کمتر از ما نبوده است. هر کاری که کردهاند کار آدمیزاد بوده است.
Pheebs
۱
تصویر خیالیِ روزی را میدیدم که «سوار بر اوضاع» میشوم (این «اوضاع» هم میتوانست هر چیزی باشد، از خالیکردن صندوق ورودی ایمیلها گرفته تا کشف راز موفقیت در روابط عاشقانه) و بالاخره به بخش واقعاً معنادار زندگی، یعنی آن بخش واقعاً واقعیاش، میرسم.
مهتاب
۱
(وقتی خیالات کمالگرایانهاش در میان محدودیتهای دنیای واقعی پرپر شد)
مهتاب
۱
پشتهٔ خواندنیهایتان را مثل رودخانه بدانید، نه سطل. به بیان دیگر، کارهای انجامنشده را همچون ظرفی ندانید که کمکم پر میشود و وظیفه دارید خالیاش کنید، بلکه مانند رودی به حسابش آورید که از کنارتان میگذرد و گاهوبیگاه میتوانید از داخلش چند چیز بردارید، بیآنکه عذابوجدان بگیرید که چرا گذاشتید بقیهٔ چیزها رد شوند.
کتابخوان★
۱
شروع مکرر اما ناتمامگذاشتن کارها، یا تمامکردنشان بهزور، راهی قطعی برای فلاکت است.
کتابخوان★
۱
استراحت و حالِ خوش هر دو برای کار پایدار و موفق لازماند.
کتابخوان★
۱
برخوردن به محدودیتها و یافتن راهی برای واکنش نشان دادن دقیقاً همان چیزی است که زندگی را معنادار و رضایتبخش میکند
کتابخوان★
۱
خیلی اوقات بهترین راه فایدهرسانی به دیگران این است که بر کار خودمان تمرکز کنیم.
کتابخوان★
۱
تقریباً هر اتفاقی میافتد یا خوش میگذرد یا خاطره میشود
کتابخوان★
۱
بسیاری از ما معتقدیم باید مهربانتر یا سخاوتمندتر باشیم، پول بیشتری به خیریه بدهیم، وقت بیشتری به کمکهای داوطلبانه بگذرانیم یا، به هر شکلی، از آنچه هستیم «آدم بهتری شویم». چوگیام ترونگپا، استاد بودیسم تبتی، میگوید چنین کاری لازم نیست: نباید سعی کنیم خودمان را تبدیل به فردی نوعدوستتر کنیم. البته که چنین کاری ناممکن هم هست. فقط باید ببینیم در چه زمینهای احساس علاقه و دلگرمی میکنیم و از همان در وارد شویم. حتی علاقه به غذای مکزیکی هم نقطهٔ شروع خوبی است.
کتابخوان★
۱
جیمز آلتوچرِ کارآفرین میگوید روزی ده ایده در دفتری بنویسید، دربارهٔ هر چیزی که جذاب به نظر میآید: ده نفر که میشود با آنها تماس گرفت، ده برنامهٔ شدنی برای آخرهفته، در روش پولدرآوردن و مواردی از این دست. اگر ده تا به ذهنتان نرسید تکلیف چیست؟ «شگرد عجیب کار اینجاست: اگر ده ایده به ذهنتان نمیرسد، بیست ایده بنویسید».
کتابخوان★
۱
چالشِ اصلی این نیست که سوزنِ مطالب بهدردبخور را در انبار کاهِ تفالهها پیدا کنیم. چالش اصلی، به بیان نیکلاس کار، منتقد فناوری، این است که بفهمیم در زندگی روزمره با «پشتهپشته سوزنهایی که به اندازهٔ یک انبار کاه میشوند» چه کنیم.
کتابخوان★
۰
احساسات منفی دیگران درنهایت مشکل خودشان است. مشکلات دیگران را هم باید به خودشان واگذاشت