بریده‌هایی از کتاب قدرت های ذهن ADHD

تردید همیشگی می‌تواند حس‌گیر افتادن ایجاد کند؛ طوری که در ظاهر، دیگران را از روند کارتان مطمئن نگه دارید، اما در دل آرزو کنید ای‌کاش مهلت بیشتری داشتید.

اگر انجام یک کار تنها راه دسترسی به چیزی باشد که دوست دارید، انگیزه دادن به خود برای انجام آن کار بسیار آسان‌تر خواهد بود.

معمولاً سیستم عصبی آن‌ها بر اساس علاقه کار می‌کند، نه بر اساس اهمیت یا اولویت که در افراد فاقد ADHD رایج‌تر است. برای حفظ تمرکز و انگیزه، افراد مبتلا به ADHD زمانی بهترین عملکرد را دارند که معنایی در پس‌کارهایشان وجود داشته باشد.

آیا حفظ تمرکز بر اهداف بلندمدت برایتان دشوار است و تنها زمانی که ضرب‌الاجل‌ها نزدیک می‌شوند، ناگهان موجی از بهره‌وری را تجربه می‌کنید؟ این الگو که معمولاً بااحساس گناه و سرزنش همراه است، در واقع می‌تواند به نفع شما عمل کند. چرا از تمایل طبیعی‌تان به تعلل، برای افزایش بهره‌وری استفاده نکنید؟ برای کاری که قصد دارید به انجام برسانید، یا بخشی از آن، یک سررسید (ددلاین) نزدیک و البته ساختگی تعیین کنید

اگر می‌دانید آهنگ خاصی در رادیو شما را به فکر رابطهٔ قبلی و اینکه چگونه پیش نرفت، می‌اندازد، ممکن است انتخاب کنید به شبکه‌ای گوش دهید که آن آهنگ را پخش نمی‌کند، یا از ابزاری برای جلوگیری از پخش آن آهنگ استفاده کنید. هر چه که راه‌حل باشد، اگر محرکی را می‌شناسید که شما را به یک وضعیت ذهنی بد می‌برد، بهتر است در حذف آن محرک از زندگی خود قاطع باشید.

فهرستی از تمام پیامدهای تسلیم‌شدن در برابر تکانه‌ها بنویسید تا بتوانید مشکلاتی را که برای خودتان ایجاد می‌کنید، به‌وضوح ببینید. نگاه کنید که چه چیزهایی را از دست می‌دهید، یا پیچیده می‌کنید، یا فرصت‌های آن را از دست می‌دهید.

مهم است که بدانید واقعاً چگونه باید کاری را به سرانجام برسانید. مثلاً اگر در حال نوشتن یک کتاب هستید، در یک نقطه باید دقیقاً بدانید که نوشتن کتاب چطور تمام می‌شود. این دانایی معمولاً فقط از طریق تجربه به دست می‌آید. شاید این وضعیت در نگاه اول یک دور باطل به نظر برسد (و واقعاً هم همین‌طور است)، اما هرچه بیشتر پروژه‌ای را به پایان برسانید، درک آن هم برایتان منطقی‌تر خواهد شد.

هرچه بیشتر ورزش کنید، مدیریت ADHD شما نیز آسان‌تر می‌شود، زیرا ورزش باعث افزایش انتقال‌دهنده‌های عصبی دوپامین و همچنین نوراپی‌نفرین می‌شود که هر دو به تنظیم سیستم توجه کمک می‌کنند. هرچه بیشتر تمرین کنید، مغز شما دوپامین بیشتری تولید می‌کند و کمبود دوپامین یکی از دلایل اصلی علائم ADHD است.

وقتی متوجه می‌شوید که افکار یکسانی بارهاوبارها به ذهنتان می‌آیند و احساس می‌کنید نمی‌توانید از آن‌ها فرار کنید، با انجام کاری کاملاً متفاوت، یک تغییر ناگهانی در روند فکرتان ایجاد کنید. یک کتاب را از قفسه به طور تصادفی باز کنید و یک پاراگراف بخوانید.

مطالعات اخیر نشان داده‌اند که برای مغزهای ADHD، در واقع تمرکز بر روی چند چیز و جابه‌جایی بین وظایف می‌تواند برای نگه‌داشتن افراد در مسیر و طبق برنامه، مفیدتر باشد. مشغول نگه‌داشتن مغز سرگردان شما با چندین هدف، همچنین مانع از غرق‌شدن در فکر یک کار واحد می‌شود.

مشکل محرک‌های تکانشگری این است که اگر در معرض دید باشند، مغز ما به‌راحتی می‌تواند به آن‌ها به‌عنوان راه‌های فرار از فشارهای لحظه حال بچسبد. در حق خودتان لطفی کنید و محرک‌هایتان را از دید پنهان کنید