بریده‌هایی از کتاب قدرت های ذهن ADHD

تردید همیشگی می‌تواند حس‌گیر افتادن ایجاد کند؛ طوری که در ظاهر، دیگران را از روند کارتان مطمئن نگه دارید، اما در دل آرزو کنید ای‌کاش مهلت بیشتری داشتید.

اگر انجام یک کار تنها راه دسترسی به چیزی باشد که دوست دارید، انگیزه دادن به خود برای انجام آن کار بسیار آسان‌تر خواهد بود.

معمولاً سیستم عصبی آن‌ها بر اساس علاقه کار می‌کند، نه بر اساس اهمیت یا اولویت که در افراد فاقد ADHD رایج‌تر است. برای حفظ تمرکز و انگیزه، افراد مبتلا به ADHD زمانی بهترین عملکرد را دارند که معنایی در پس‌کارهایشان وجود داشته باشد.

آیا حفظ تمرکز بر اهداف بلندمدت برایتان دشوار است و تنها زمانی که ضرب‌الاجل‌ها نزدیک می‌شوند، ناگهان موجی از بهره‌وری را تجربه می‌کنید؟ این الگو که معمولاً بااحساس گناه و سرزنش همراه است، در واقع می‌تواند به نفع شما عمل کند. چرا از تمایل طبیعی‌تان به تعلل، برای افزایش بهره‌وری استفاده نکنید؟ برای کاری که قصد دارید به انجام برسانید، یا بخشی از آن، یک سررسید (ددلاین) نزدیک و البته ساختگی تعیین کنید

مهم است که بدانید واقعاً چگونه باید کاری را به سرانجام برسانید. مثلاً اگر در حال نوشتن یک کتاب هستید، در یک نقطه باید دقیقاً بدانید که نوشتن کتاب چطور تمام می‌شود. این دانایی معمولاً فقط از طریق تجربه به دست می‌آید. شاید این وضعیت در نگاه اول یک دور باطل به نظر برسد (و واقعاً هم همین‌طور است)، اما هرچه بیشتر پروژه‌ای را به پایان برسانید، درک آن هم برایتان منطقی‌تر خواهد شد.

هرچه بیشتر ورزش کنید، مدیریت ADHD شما نیز آسان‌تر می‌شود، زیرا ورزش باعث افزایش انتقال‌دهنده‌های عصبی دوپامین و همچنین نوراپی‌نفرین می‌شود که هر دو به تنظیم سیستم توجه کمک می‌کنند. هرچه بیشتر تمرین کنید، مغز شما دوپامین بیشتری تولید می‌کند و کمبود دوپامین یکی از دلایل اصلی علائم ADHD است.