بریده‌هایی از کتاب ستاره لیلا

آدمی که دروغ شیرینی شنیده بعداً در مواجهه با واقعیت تلخ با درد بیش‌تری می‌شکند.

ستارگان ذاتاً زیبا هستند اما تماشا کردن‌شان در کنار کسی که دوستش داری زیبایی‌شان را به چشمت دوچندان می‌کند.

ا آن‌که مخالف است مانعم نمی‌شود. سعی نمی‌کند منصرفم کند. دوست دارم کسی پشتم باشد و به‌ام جسارت انجام کارهایی را بدهد که از انجام‌شان واهمه دارم.

با آن‌که مخالف است مانعم نمی‌شود. سعی نمی‌کند منصرفم کند. دوست دارم کسی پشتم باشد و به‌ام جسارت انجام کارهایی را بدهد که از انجام‌شان واهمه دارم.

آدم‌ها ممکن است درست در قلهٔ یک تراژدی به خنده بیفتند؛ خنده‌ای که شاید فقط شبیه خنده باشد اما از جنس اشک و اندوه است.

نمی‌شود میان آدم‌ها زندگی کنی و از غم‌های‌شان غم نخوری و از شادی‌های‌شان شاد نشوی. امکان ندارد یک آدم سالم در شرایط حزن‌انگیز، شادی درونی داشته باشد!

از خداحافظی بدم می‌آید چون نمی‌دانم بعدش سلام دوباره‌ای وجود خواهد داشت یا نه.

کهن‌سالی معمولاً با تراژدی‌هایی همراه است که گریز ازشان اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد.

هر اتفاقی دو بخش دارد؛ حقیقت آن اتفاق و برداشت ما از آن.

مرگ شاعرانه نیست اما می‌تواند به‌شیرینی اتفاق بیفتد. می‌تواند آرام و دلپذیر اتفاق بیفتد. می‌تواند در یک عصر بهاری یا یک صبح خنک پاییزی اتفاق بیفتد. می‌تواند به‌راحتی خوابیدن و بیدار نشدن روی یک مبل راحتی اتفاق بیفتد.