کتاب نسخه عشق

ما یک چیز را به شما قول می‌دهیم: اگر کنجکاوانه در شریک زندگی‌تان دقیق شوید، امکان ندارد حقایق جدیدی برای کشف‌کردن نداشته باشید. حتی پس از سال‌ها زندگی مشترک، هنوز صفحات ناخوانده وجود دارد.

در ۹۶ درصد موارد، نتیجهٔ نه‌فقط گفت‌وگو، بلکه رابطهٔ شش سال بعد را هم می‌توان با بررسی سه دقیقهٔ ابتدایی گفت‌وگو پیش‌بینی کرد.

رابطهٔ بالنده مستلزم فرهنگ قدرشناسیِ متعالی میان زوج‌هاست که در آن، به همان اندازه که متوجه کارهای اشتباه همسرمان می‌شویم، کارهای درستش را هم ببینیم.

نحوهٔ شروع گفت‌وگو مهم است. مهم نیست چقدر نیازتان برحَق است. اگر آغاز گفت‌وگو تند باشد (انتقاد یا بیان عبارت «تو همیشه» یا «تو هرگز»)، خودتان (و همسرتان) را در معرض ضرر بزرگی قرار می‌دهید: نه‌فقط هیچ‌یک از شما به خواسته یا نیازتان دست نمی‌یابید، بلکه ممکن است به رابطهٔ خود آسیب بزنید؛ به‌خصوص اگر شروع تند در گفت‌وگو به عادت تبدیل شود. جایگزینی که ما آن را «شروع نرم» می‌نامیم، ابزاری مفید است. نحوهٔ شروع گفت‌وگو، چگونگی اتمام آن را تعیین می‌کند. بدون انتقادکردن شروع کنید؛ با شفقت. به آنچه همسرتان نیاز دارد بشنود تا بفهمد واقعاً نیاز شما چیست و امیدوار باشید به آن پاسخ مثبت دهد، فکر کنید

معلوم شد که به‌طور کلی افراد با یکدیگر خوب رفتار می‌کردند. آن‌ها فقط توجه نمی‌کردند که همسرشان خوب رفتار می‌کند.

تحسین‌کردن چیزی نیست که فقط اتفاق بیفتد، بلکه کاری است که انجام می‌دهید. تحسین فعالِ شریک زندگی‌تان _قدردانی از او نه‌فقط برای کاری که انجام می‌دهد، بلکه برای شخصیتی که دارد _ مانند قایق نجات است. شما بر فراز امواج شناورید؛ حتی زمانی که سخت و خشن‌اند.

قاتلان رابطه، یعنی چهار شوالیه، باز می‌گذارد: انتقاد، حالت تدافعی، دیوارسنگی و شاید ویرانگرترین آن‌ها یعنی تحقیر.

تحسین اساساً به معنای ستودن همسر و ارزش‌نهادن به شخصیت اوست، نه لزوماً تمجید از کاری که انجام می‌دهد.

مردم عبارت «انتقاد سازنده» را به کار می‌برند؛ اما این یک افسانه است. چیزی به نام انتقاد سازنده وجود ندارد؛ انتقاد همیشه ویرانگر است.

هرگز از انتقاد برای تعیین نیازهای خود استفاده نکنید. همهٔ ما تمایل داریم از این تاکتیک استفاده کنیم: نیازهایمان را با اشاره به اینکه چه چیزی در رفتار همسرمان اشتباه است، توجیه می‌کنیم.

لمس‌کردن مانند اکسیژن است...

پانزده دقیقه لمس در روز _به‌شکل ماساژِ گردن یا شانه برای خانم باردار _ تأثیر عمیقی در میزان «افسردگی پس از زایمان» پس از تولد نوزاد دارد.

آن‌ها همدیگر را به باد انتقاد گرفتند؛ از آن انتقادهایی که رابطه را تباه می‌کند؛ از آن انتقادهایی که مثل زنگ‌زدگی، فلزِ مهرورزی و دوستی را می‌خورد.

تحقیر که از الگوی تفکر منفی و انتقاد از شریک زندگی‌تان ناشی می‌شود، سَم مهلکی برای رابطه است. این عاملْ پیش‌بینی‌کنندهٔ شمارهٔ یک طلاق است، (۲) بر سلامت روانی هر دو طرف تأثیر می‌گذارد (۳) و می‌تواند به معنای واقعی کلمه، شما را بیمار کند. مطالعات

در یک چیزِ ساده خلاصه می‌شد: زوج‌های خوشبخت هنگام صحبت‌کردن مهربان‌تر بودند و با ملایمت و بدون انتقاد، تحقیر یا کنایه با یکدیگر رفتار می‌کردند. یک رابطهٔ پاسخ متناسب با مقدار وجود داشت؛ به این معنا که هرچه مهربان‌تر باشند، نتیجهٔ بهتری حاصل می‌شود.

اما نکته اینجاست: اگر این کار را به‌طور مداوم انجام ندهید، ممکن است زمانی که به دنبال آن هستید، دیگر گذشته‌ای در میان نباشد. اگر همه‌چیز در مسیر تباهی قرار گیرد، اگر تحسین از بین برود و افراد فراموش کنند که چرا یکدیگر را دوست دارند و عاشق هم‌اند، اگر دیدگاه منفی ایجاد شود، حتی خاطرات ما نیز ممکن است مخدوش شود؛ مانند نفوذ ویروس در فایل رایانه. تحقیر شروع می‌شود که خود ویرانگر رابطه است. این «کد» بنیادین رابطهٔ شما را آلوده می‌کند. در روابطی که (متأسفانه) نمی‌توان آن‌ها را نجات داد، می‌بینیم که حتی وقتی این همسران به گذشته برمی‌گردند، دیگر نمی‌توانند چیزهایی را که زمانی دوست داشتند و دربارهٔ یکدیگر تحسین می‌کردند، به یاد بیاورند.

مردم عبارت «انتقاد سازنده» را به کار می‌برند؛ اما این یک افسانه است. چیزی به نام انتقاد سازنده وجود ندارد؛ انتقاد همیشه ویرانگر است. تمام این‌ها را می‌توان با یک راه‌حل ساده برطرف کرد: نیازتان را درخواست کنید.

پس از گذشت ۳۴ سال از ازدواج، جان همچنان هر روز این کار را با جولی انجام می‌دهد. او همیشه در این فکر است: «در حال حاضر در ذهنش چه می‌گذرد؟ امروز چه اتفاق مهمی پیشِ‌رو دارد؟ نگران چه چیزی است؟ منتظر چه چیزی است؟ چه چیز جدیدی در زندگی ما رخ می‌دهد (دوستان جدید، یک روتین جدید، احتمال پدربزرگ و مادربزرگ شدن) که می‌توانم آن‌ها را بررسی کنم تا ببینم او درباره‌شان چه فکر می‌کند؟ من در حال حاضر دربارهٔ او چه چیزی را می‌دانم و چه چیزی را نمی‌دانم؟» به عبارت دیگر، از چه چیزی غافل شده‌ام؟

مجبور نیستید برای همه‌چیز پاسخی در آستین داشته باشید یا مشکلاتش را حل کنید. در واقع سعی کنید در برابر حل مسئله مقاومت کنید.

ما از آن‌ها سؤالی پرسیدیم که یکی از آشکارترین سنگ‌محک‌های هر رابطه است: «چگونه با هم آشنا شدید؟»

در هر رابطه‌ای، صرف‌نظر از اینکه چقدر مستحکم و صمیمیت آن عمیق است، همیشه تعارض وجود خواهد داشت.

سوی همسرشان تحقیر می‌شوند، به‌طور چشمگیری در سال آینده به سرماخوردگی، آنفلوانزا و سایر بیماری‌های عفونی مبتلا می‌شوند. (۴)

در اینجا همه باید آماری را که از آزمایشگاه عشق به دست آمده است، بدانند: پنج به یک. این آمار نسبت تعاملات مثبت به منفی در طول یک تعارض است که برای زنده نگه‌داشتن عشق در طی زمان باید برقرار باشد. برای هریک از تعاملات منفی، به پنج مورد مثبت نیاز دارید تا آن را جبران کنید.

اکنون یک هشدار مهم: ما دربارهٔ حداقل نسبت تعاملات مثبت به منفی در طول تعارض سخن گفتیم. بقیهٔ اوقات چطور؟ این میزان تعاملات... به بیست به یک جهش پیدا می‌کند. در زندگی روزمره، زمانی که شما و شریک زندگی‌تان در حال انجام کارهایتان هستید، مانند پختن وعده‌های غذایی، صحبت‌کردن دربارهٔ کارهای خانه، تربیت فرزندان، گپ‌زدن دربارهٔ اتفاق‌های روز، دست‌کم به بیست تعامل مثبت به‌ازای هر تعامل منفی نیاز دارید. چیره‌دستان عشق نسبت بیست به یک و بیشتر از آن را حفظ کردند. زوج‌هایی که به‌سمت طلاق یا ناراحتی می‌رفتند، نسبت کج‌روی را نشان دادند که این عدد در سمت منفی بود.

به «نه گفتن» به دیگران عادت کنید که سعی می‌کنند از مقدار کمی (به‌طور نسبی) زمان که برای معشوقتان در نظر گرفته‌اید، بردارند.