کتاب معجزه گر باش (چگونه غیرممکن‌ها را ممکن کنید)

اگر می‌خواهید کار به‌ظاهر غیرممکنی را انجام دهید، باید با ممکن‌ها شروع کنید.

افرادی که در مشاغل پایین جامعه مشغول به کار هستند و ما هر روز از کنارشان عبور می‌کنیم. این کارگران به من آموختند که هیچ‌کس آن‌قدر کم‌اهمیت یا کوچک نیست که نتواند تغییری ایجاد کند.

جایی شنیدم که مردم به این علت کتاب می‌خوانند که احساس تنهایی نکنند.

می‌خواهم به او بگویم داشتن پدر و مادری که به‌شدت عاشق فرزندشان هستند و از او مراقبت می‌کنند، ضامن خوشبختی فرزند نیست. همه‌ی آرزوهای انسان برآورده نمی‌شود؛ اگر هم‌چنین شود، به‌طور معمول بعد از مدت‌ها دوندگی و بالا و پایین شدن است.

هیچ‌کس آن‌قدر کم‌اهمیت یا کوچک نیست که نتواند تغییری ایجاد کند.

اگر می‌خواهید معجزه ببینید، معجزه‌گر باشید!

روزانه نیم‌ساعت را به افکار وسواسی خود اختصاص دهید: زمان خاصی را برای ورود این افکار درنظر بگیرید و در هر ساعت دیگری از روز که به سراغتان آمدند، به آن‌ها فکر نکنید. به خودتان یادآور شوید که الان وقت فکر کردن به آن‌ها نیست.

اگر می‌خواهید کار به‌ظاهر غیرممکنی را انجام دهید، باید با ممکن‌ها شروع کنید.

چطور روح انسان می‌تواند تجلی خداوند بر روی زمین باشد؟ هرگاه مانند لاری، خوبی‌های انسان‌ها را ببینید، به‌طورحتم خداوند را در تک‌تک آن‌ها مشاهده می‌کنید.

ممکن است هرگز به ارزش واقعی تلاش‌های خود پی نبرید؛ بنابراین فوری در مورد آن‌ها قضاوت نکنید!

وقتی با افرادی برخورد می‌کنم که کارهای معمولی انجام می‌دهند، ولی طوری با دقت و توجه آن را انجام می‌دهند که درنهایت، کارشان خارق‌العاده به‌نظر می‌رسد

اگر کاری کنید دیگران احساس ارزشمندی کنند، به‌زودی خودتان نیز در نظر آنان، بزرگ و باارزش جلوه می‌کنید.

من بیش از همه از آن قسمتی خوشم می‌آید که میهماندار، ماسک اکسیژن را بالا می‌گیرد و به همه می‌گوید: «قبل از کمک به بچه‌ها، ماسک اکسیژن خودتان را بزنید.» تابه‌حال چند بار از شما خواسته‌اند که اول به خودتان برسید و بعد به فکر دیگران باشید؟

به‌زودی متوجه می‌شوید شما مرکز کائنات نیستید که همه‌چیز حول محور شما بچرخد. به‌راستی رسیدن به چنین طرز فکری بسیار آرامش بخش است.

کنترل احساسات خود را در دست بگیرید و مدام دکمه‌ی «آرام باش» را فشار دهید. بدانید که نمی‌توان رفتارهای دیگران را تغییر داد، ولی می‌توان واکنش‌های عاطفی خود را به آن رفتارها کنترل کرد.

از حق دیگران به‌ویژه در غیابشان دفاع کنید

جودی بار، مربی یوگا به من یاد داد چگونه به ندای درونم گوش کنم و بتوانم در مواقع مناسب به دیگران «نه» بگویم. در آن موقع گیرنده‌های درونم دچار اختلال شده بودند و به نظم و ترتیب بیشتری نیاز داشتم. فکر می‌کردم من مسئول تمام اتفاقات هستم و همیشه به همه‌چیز، پاسخ مثبت می‌دادم.

گاهی خدا انسان‌ها را به‌خاطر نقاط ضعفشان انتخاب می‌کند؛ نه به‌دلیل نقاط قوتشان! خدا همیشه قوی‌ترین‌ها و بهترین‌ها را انتخاب نمی‌کند؛ درواقع خداوند گاهی انسان‌های ضعیف را انتخاب می‌کند تا آن‌ها را تغییر دهد و متحول سازد.

همه‌ی ما به کار و فعالیتی مشغول هستیم، اما آنچه بین ما تفاوت ایجاد می‌کند، نحوه‌ی عملکرد ماست.

او به من گفت که شیفته‌ی شغلش است و آن را رسالت خود می‌داند. مأموریت او این بود که برای مردمی که از محوطه‌ی پارکینگ او عبور می‌کنند، دعا کند. شغلی که من آن را تنها جمع‌آوری پول می‌دانستم، از دیدگاه آن متصدی، رسالتی الهی در زندگی بود. او باعث شد احساس آرامش و تندرستی کنم.

من دوست دارم به او بگویم زندگی را از نو شروع کند. اگر از دست والدین نامهربانش رنج برده است، به یک مشاور مراجعه کند. با دوستانی که به او عشق می‌ورزند، معاشرت کند. برای کمک به تسکین دردهای دیگران، در سازمان خیریه‌ای عضو شود. می‌خواهم به او بگویم با خدا صحبت کند و اگر با خدا غریبه است، راهی پیدا کند تا با او آشنا شود.

«شادی یک انتخاب است!» انتخابی که من هم گاهی از آن غافل می‌شوم و در خودخوری، ترس، عصبانیت و اندوه غرق می‌شوم، اما وقتی به این نقطه می‌رسم، لحظه‌ای می‌ایستم و از خود می‌پرسم: «آیا خودت به‌راستی می‌خواهی زندگی شادی داشته باشی؟» بعضی وقت‌ها از خودم به‌شدت تعجب می‌کنم، چون دربرابر این پرسش، پاسخم منفی است! وقتی کلمه‌ی «نه» را بر زبان می‌آورم، برایم روشن می‌شود که خودم می‌خواهم ناراحت باشم، اما جشن غصه‌هایم زیاد طول نمی‌کشد، زیرا خوب می‌دانم این من هستم که تعیین می‌کنم چه موقع باید میهمانی غم‌ها تمام شود. گاهی خیلی راحت با زودتر خوابیدن، جشن غصه‌هایم را برهم می‌زنم. من صبح روز بعد، فرصتی دارم برای دوباره زاده شدن! برای دوباره به دنیا آوردن خود! هیچ‌کس نمی‌تواند یک نوزاد تازه متولد شده را دوست نداشته باشد! هیچ‌کس در مورد نوزادان قضاوت نمی‌کند! آن‌ها همان‌گونه که هستند، کامل‌اند!

خوشبختی را باید درون خود جستجو کنید؛ نه در تغییر دادن شغل، منزل یا شریک زندگی‌تان. شما باید راهی را به‌سوی خدا بیابید و در این مسیر ثابت قدم باشید. برای این منظور هیچ‌جایی به وسعت قلبی که خداوند برایتان آفریده، وجود ندارد؛ پس پاسخ تمام پرسش‌های خود را تنها از او بخواهید.

«اگر تصور می‌کنید کوچک‌تر از آن هستید که بتوانید تغییری ایجاد کنید، به قدرت پشه‌ها فکر کنید!»

شما نباید قبل از وقوع معجزه دست از کار بکشید و تسلیم شوید. اگر تلاش کنید شاید اتفاق خارق‌العاده‌ای در انتظارتان باشد.

«اگر تصور می‌کنید کوچک‌تر از آن هستید که بتوانید تغییری ایجاد کنید، به قدرت پشه‌ها فکر کنید!»

اگر به تمام مسائل زندگی که نسبت به آن‌ها بی‌تفاوت شده‌اید، مانند ازدواج، شغل، خانواده و حتی خودتان، با دید مثبت نگاه کنید، به‌طور قطع زندگی برایتان شیرین‌تر خواهد شد.

ما زنان همیشه رنج‌های خود را کتمان می‌کنیم، نیازهای خود را نادیده می‌گیریم، پیوسته برای خودمان تبعیض قائل می‌شویم و آخرین کسی که به او رسیدگی می‌کنیم، خودمان هستیم. ما هرگز آنچنان‌که در حق خود ظلم می‌کنیم، در حق دیگران ستم نمی‌کنیم.

زندگی را مانند یک مسابقه‌ی دوی سرعت تصور کنید؛ نه یک ماراتن طولانی که هیچ‌پایانی برایش متصور نیست. در فاصله‌ی میان مسابقات، استراحت و تجدید قوا کنید.

بیشتر ما با این قانون طلایی بزرگ شدیم: «با مردم همان‌گونه رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود.» درست است که چنین کاری خوب و پسندیده است، ولی نباید انتظار داشته باشیم که همه، قدر این کار ما را بدانند.