کتاب زندگی سراسر قصه گویی است

و این قبالهٔ فلان زمین است و فلان چیز را فلان ضمین.» گاه گفتی: «خاطر اسکندریه دارم که هوایی خوش است. باز گفتی: نه! که دریای مغرب مشوش است. سعدیا! سفری دیگرم در پیش است، اگر آن کرده شود بقیت عمر خویش به گوشه بنشینم.» گفتم: «آن کدام سفر