کتاب دست لیتوانیایی

یک چیز که در جبهه یاد خواهید گرفت این است که یا تو کار او را می‌سازی یا او کار تو را یکسره خواهد کرد.

خدایا! چقدر خوشبخت بودیم که نمی‌فهمیدیم چطور ممکن است همسایه، همسایه را بیرون کند. چگونه فولاد جنگی می‌تواند کوه‌ها را ویران کند. چرا دود اجاق‌های چدنی، دیوارهای هتل ایوریا را سیاه می‌کند. چقدر فقر و دروغ لازم است تا سخاوت یک ملت را از بین ببرد؟!

«من شما را دوست داشتم و عشق ممکن است هنوز وجود داشته باشد، شاید هنوز این احساس در دل من خاموش نشده باشد؛ اما امیدوارم که دیگر شما را دچار اضطراب نکند. نمی‌خواهم شما را ناراحت کنم. من شما را در خاموشی و ناامیدانه، بسیار دوست داشتم، با رنج، شرم و حسادتی درک‌نشدنی؛ من شما را با لطافت و صداقت زیادی دوست داشتم، امیدوارم که خداوند این لطف را به شما بکند که کسی دیگر نیز این‌چنین شما را دوست بدارد.»