بریده‌هایی از کتاب وارث آلمانی

بازی‌کردن نقش قربانی سخت نیست.

از اون آدم‌هاییه که کمی به سرنوشت و تقدیر معتقده. قابل درکه. به نظر اون، جنگ همه‌چیز رو از دستش گرفت. خونه و کارش، مقامش، آزادی‌ش رو. هر چهار فرزندش رو. مدام خودخوری می‌کنه و سوگواره.

نمی‌دانست شب است یا روز، البته اهمیتی هم نداشت. وقتی خوابش می‌آمد، می‌خوابید و وقتی نه، بلند می‌شد.

جنگْ برای تمامی مردم نکبت و بدبختی و رذالت است

مردها فقط پسربچه‌هایی هستند که شلوارهای بلندی پا می‌کنند. باید ولشون کنی تا توی گند و کثافتی که دوست دارن بازی کنند. این‌طوری شادترن.»

«همیشه تحت سلطهٔ نظامی هستیم که داریم توش زندگی می‌کنیم.»