کتاب تاریکی درون ما

مردها حساس‌ترین موجوداتی هستن که تا به امروز ملاقات کردم، اما بااین‌حال اعتقاد دارن این زن‌ها هستن که همیشه هیجان‌زده و احساساتی می‌شن.

«نمی‌دونستم خانم‌ها این‌قدر به کمک احتیاج دارن.» «این‌طور نیست. این رو فرصتی برای آقایون درنظر بگیر تا به کسی به‌جز خودشون فکر کنن.»

اریکس ادامه می‌دهد. «چشم‌هاش. مدهوش‌کننده‌ن.»

صورت زیبا خیلی به کار آدم نمی‌آید. آنچه از همه مهم‌تر است این است که من بازیگر بهتری هستم. من می‌توانم تظاهر کنم همان چیزی هستم که مردها دنبالش هستند. و در طول این سال‌ها متوجه شده‌ام آنچه که مردها بیشتر از همه دنبالش هستند، زنی است که گمان می‌کنند می‌توانند او را کنترل کنند. بنابراین تظاهر می‌کنم کودن هستم. تظاهر می‌کنم زن مطیعی هستم. مردها اگر گمان کنند افسارت را در دست دارند، دیگر چهار چشمی تو را نمی‌پایند. وقتی تو را احمق می‌پندارند، خیلی مراقب حرف‌هایی که جلوی رویت می‌زنند نخواهند بود.

صحبت‌کردن باشکوه‌ترین شکل از آزادی است.

هیچ ایده‌ای ذاتاً بد نیست؛ همگی ایده‌های درخشانی هستند که به‌درستی اجرا نشده‌اند.

مردی که پنداری در ذهن خود داشته باشد، موجود خطرناکی است.

تو ازم می‌خوای دوباره به یک مرد اعتماد کنم؟ و امیدوار باشم که نفر بعدی از قدرت خودش سوءاستفاده نمی‌کنه؟ این من هستم که به‌دنبال قدرتم؛ قدرت می‌خوام تا خودم رو از کسانی که باهام بدرفتاری می‌کنن دور کنم، قدرت می‌خوام تا همیشه برای بدن و زندگی خودم تصمیم بگیرم. نه تو و نه هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌تونه برای این آزادی قیمتی تعیین کنه.

منصفانه؟ منصفانه! مردها حق ندارند این کلمه را در جهانی که زندگی از تمام جهات به نفعشان است بر زبان بیاورند.

من از زندگی‌ای که تماماً متعلق به خودم نباشد راضی و خشنود نیستم. ترجیح می‌دهم بمیرم.