بریده‌هایی از کتاب کاوش در مبانی اخلاق

بحث و جدال فکری با آدمیان، که بر عقاید خود سرسختانه اصرار دارند، پردردسرترین کار است؛

هرچقدر هم که پیش‌داوری‌های کسی لجاج‌آلود باشد، او لابد درک می‌کند که دیگران هم می‌توانند در این مورد برداشت دیگری داشته باشند.

اما فارغ از تمامی این خصلت‌های دلپذیر، ورای این‌که ریشۀ هر زیبایی‌ای ازاین‌دست را می‌توانیم تاحدودی توضیح و توجیه کنیم، عاقبت چیزی رازآلود و غیرقابل‌تبیین باقی می‌ماند، که به‌محض مشاهده، یک رضایت‌خاطری را به ناظر منتقل می‌کند، لیکن او نمی‌تواند چگونگی یا چرایی یا به چه علت بودنِ آن را تعیین کند. یک حالت، یک عنایت، یک سهولت، یک متانت، یک نمی‌دانم چه‌چیزی، وجود دارد که برخی بیش از دیگران دارند، که بسیار متفاوت از زیبایی و ملاحت بیرونی است و، بااین‌حال، تقریباً ناگهان و قدرتمندانه عاطفۀ ما را درمی‌رباید.

آنچه در ذات امور وجود دارد معیار قضاوت ماست؛