بریده‌هایی از کتاب درباره یهود و دروغ هایشان

چه کسی می‌تواند به چنین خدایی ایمان یا امید یا محبتی داشته باشد؟ بنابراین، همین خشم الهی دلیلی محکم است که نشان می‌دهد یهودیان بی‌شک ازسوی خداوند طرد شده‌اند، دیگر قوم او نیستند و خداوند نیز دیگر خدای آنان نیست. این امر با آنچه در کتاب «هوشع» (۱:۹) آمده، سازگار است: «او را ’قوم من نیست‘ بنام؛ زیرا شما قوم من نیستید و من نیز خدای شما نیستم.»

اگر ذره‌ای عقل و فهم در وجود یهودیان بود، بی‌شک با خود چیزهایی از این قبیل می‌گفتند «ای خدای بزرگ، چیزی در این میان در ما درست نیست. بدبختی ما بسیار عظیم، بسیار طولانی و بسیار سخت است. خدا ما را فراموش کرده است!» البته، من یهودی نیستم؛ اما واقعاً نمی‌توانم به غضب وحشتناک خداوند دربارهٔ این قوم بی‌اعتنا باشم. اندیشیدن به آن لرزه‌ای از ترس بر جان و تنم می‌اندازد؛ زیرا مدام از خود می‌پرسم خشم جاودان خدا در جهنم نسبت به مسیحیان دروغین و همهٔ بی‌ایمانان چگونه خواهد بود؟

ما تحقق سخنانی را که او در «لوقا» (۲۱:۲۰) گفته است، به چشم می‌بینیم: «هنگامی که دیدید اورشلیم توسط سپاهیان محاصره شده است، بدانید که ویرانی آن نزدیک است... زیرا این‌ها روزهای انتقام هستند... و رنجی بزرگ بر زمین و غضبی سخت بر این قوم خواهد آمد.»

«گوش کن ای یهودی، آیا می‌دانی که اورشلیم، حکومت شما، به همراه معبد و کاهنانتان، بیش از ۱۴۶۰ سال است که ویران شده است؟»

آنچه در کتاب «هوشع» (۱:۹) آمده، سازگار است: «او را ’قوم من نیست‘ بنام؛ زیرا شما قوم من نیستید و من نیز خدای شما نیستم.»

در «لوقا» (۲۱:۲۰) گفته است، به چشم می‌بینیم: «هنگامی که دیدید اورشلیم توسط سپاهیان محاصره شده است، بدانید که ویرانی آن نزدیک است... زیرا این‌ها روزهای انتقام هستند... و رنجی بزرگ بر زمین و غضبی سخت بر این قوم خواهد آمد.»