بریده‌هایی از کتاب کتاب رزق

و گناهانی که قسمت (و روزی) را پس می‌زند و (دفع می‌کند)، اظهارِ فقر و نداری و خواب‌ماندن از نماز عشا و (خواب‌ماندن) از نماز صبح و حقیرشمردنِ نعمت و شکایت‌کردن از معبود عزوجل است

از پیامبر اکرم (ص) روایت می‌کند که حضرت فرمودند: «از گناهان بپرهیزید؛ زیرا که خیرات را از میان می‌برند و همانا عبد گناه می‌کند و به‌سبب آن گناه، علمی را که پیش‌تر آموخته بود فراموش می‌کند

«هرکس (از پرداخت و ادای) حقی از (حقوقِ) خدای عزوجل امتناع بورزد، در یک (امرِ) باطلی دوبرابر آن را هزینه خواهد کرد (و درواقع هدر خواهد داد)»

«همانا مؤمن نیت گناه می‌کند و به‌خاطر همین (نیت) از رزقش محروم می‌شود.

فرق میان تبذیر و اسراف در اینجاست که تبذیر همان انفاق در امری است که سزاوار نیست (و نباید در آن امر هزینه می‌شد)؛ لیکن اسراف، صرف (و هزینهٔ) زیادتر از آن چیزی است که باید هزینه می‌شد.

کشکول شیخ بهایی: آورده که در تورات چنین آمده: «ای پسر آدم، هرگاه قساوتی را در قلبت و سقمی را در جسمت و نقصی را در مالت و محروم‌شدنی را در رزقت یافتی، بدان که تو به چیزی تکلم نموده‌ای که بیهوده بوده (و به تو مربوط نبوده و نفعی برایت نداشته است).»

«همانا مؤمن نیت گناه می‌کند و به‌خاطر همین (نیت) از رزقش محروم می‌شود.

«از گناهان بپرهیزید؛ زیرا هیچ بلیه و هیچ نقص رزقی نیست مگر به‌خاطر یک گناهی.

«مداومت بر معاصی رزق را قطع می‌کند.»

«هرکس قلیل از رزق را طلب کند (و از طلب آن سر باز نزند)، آن کار وی را به جلب (و به‌دست‌آوردنِ) مقدارِ فراوانی از رزق فراخواهد خواند و (لیکن) هرکس که (تحصیلِ) مقدار کم از رزق را رها کند (و به‌خاطر کم‌بودنش از تحصیل همان مقدار از رزق قلیل هم سر باز زند) این کار، وی را به‌سمت ازدست‌دادن مقدار فراوانی از رزق فراخواهد خواند.

«بیست خصلت (و ویژگی) هست که مُورِث فقر است (و فقر را برای انسان بر جای می‌گذارد)...: بول‌کردن در حمام... و قطعِ رَحِم کردن... .

از گناهان بر حذر باشید؛ چراکه عبد گناه می‌کند و درنتیجه (آن گناه) رزق از او بازداشته می‌شود.»

امام‌صادق فرمودند: «هرکس (از پرداخت و ادای) حقی از (حقوقِ) خدای عزوجل امتناع بورزد، در یک (امرِ) باطلی دوبرابر آن را هزینه خواهد کرد (و درواقع هدر خواهد داد)

در باب کلمات قصار رسول خدا (ص) آمده که حضرت فرموده‌اند: «هرکس خود را به فقیری بزند (و خود را فقیر نشان دهد) فقیر خواهد شد.»

از امام‌رضا روایت کرده که دربارهٔ آیهٔ (فَالْمُقَسِّماتِ أَمْرا) فرمودند: «ملائکه رزق‌های بنی‌آدم را مابین طلوع فجر تا طلوع خورشید تقسیم می‌کنند. پس هرکس در (بازهٔ زمانی) میان این دو (یعنی طلوع فجر و طلوع خورشید) بخوابد (درواقع) از رزق خویش خوابش برده (و آن را از دست داده است)

حضرت امام‌صادق فرمود: «خداوند بر هیچ بنده‌ای نعمتی را کرامت نفرمود که وی در قلبش (یا با قلبش) آن را بشناسد و در ظاهر هم خداوند را به زبانش حمد نماید و کلامش تمام (و کامل) گردد، مگر آنکه (به‌محض کامل‌شدن کلامش که مبتنی‌بر شکر بود) خداوند دستور افزایش (آن نعمت) را برای او صادر نماید.»

«قَسَمِ دروغین، فقر را در نسل (و ذریه) به ارث می‌گذارد.

هرکس که مقدار قلیل از رزق را کم (و حقیر) بشمارد، از مقدار فراوان (از رزق) محروم خواهد ماند

سه چیز است که اگر در یک خانه‌ای بوده باشند، دیگر تا آن زمانی که در آن (خانه) چیزی از این امور باقی بوده باشد در آنجا هیچ فرشته‌ای داخل نخواهد شد (و آن سه چیز این‌ها هستند:) سگ و خیانت و صورت ذی‌روح.

الکافی شیخ کلینی: از امیرالمؤمنین روایت کرده که فرمودند: «قول رسول خدا را پیروی نمایید، پس همانا که ایشان فرموده: هرکس باب مسئلت (و درخواست‌کردن، بدون نیاز و اضطرار به آن) را بر خویشتن باز کند، خداوند نیز باب فقری را بر روی او خواهد گشود.»

امام‌صادق می‌فرمود: «بپرهیزید از درخواست‌نمودن از مردم (بدون نیاز مُبرَم و اضطرار)، چراکه آن ذلتی است در دنیا و فقری است که آن را پیش می‌اندازید (و در آن عجله می‌کنید) و حساب طویلی است در روز قیامت.»

رسول خدا (ص) فرمودند: «مسافرت کنید تا صحت (و تندرستی) یابید

: «۱. هیچ قومی عهد را نشکستند مگر آنکه خداوند دشمنی را بر ایشان مسلط فرمود؛ ۲. و به غیر آنچه خداوند نازل فرموده حکم نکردند مگر آنکه فقر در میان ایشان پخش و منتشر گشت؛ ۳. و فاحشه (و فعل فحشاء) میان ایشان ظاهر نشد الا آنکه مرگ در میان ایشان منتشر (و ظاهر) گشت. (و شاید یعنی مرگ‌ومیر زیاد شد)؛ ۴. و از پیمانه (و ترازو) کم نگذاشتند الا آنکه از گیاهان منع شده و گرفتار قحطی شدند؛ ۵. و زکات را منع نکردند الا آنکه باران از ایشان حبس شد

حقیرشمردنِ نعمت و شکایت‌کردن از معبود عزوجل است

ای مردمان، حج بیت‌الله را به جای آورید؛ چراکه هیچ اهل خانه‌ای بر آن وارد نشد مگر آنکه مستغنی و بی‌نیاز شدند و هیچ‌کدام تخلف نورزیدند (و از به جای آوردن حج سر باز نزدند) مگر آنکه فقیر شدند... .»

و از ابوذر غفاری رضی‌الله‌عنه و او از پیامبر روایت کرده که حضرت فرمودند: «من آیه‌ای را می‌دانم که اگر مردم به آن (آیه) اخذ می‌کردند (و بدان عمل می‌کردند) همان آیه، (امورات) آنان را کفایت می‌کرد (و آن آیه این است:) (وَمَنْ یتَّقِ اللَّهَ یجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا* وَیرْزُقْهُ مِنْ حَیثُ لَا یحْتَسِبُ)» و خود حضرت همواره آن را می‌گفت و تکرار می‌کرد.