بریده‌هایی از کتاب کافه ماه کامل

«وقتی آدم خودش رو به‌زور وادار می‌کنه با ترسش مواجه بشه و بعد یه نهٔ سفت‌وسخت می‌شنوه، ممکنه زمین بخوره. اگر ذاتاً اعتمادبه‌نفس بالایی نداشته باشی، سرپا موندن توی این وضعیت کار سختیه.»

چیزی به اسم انقلاب آروم وجود نداره. انقلاب همیشه شبیه مشتیه که به سرت می‌خوره. بعدش هم همه می‌خوان اوضاع به روال سابق برگرده. اما هیچ بازگشتی در کار نیست. وقتی جنگ شروع بشه، دیگه نمی‌تونی مثل قبل زندگی کنی.

وقتی پای ازدواج وسط باشد، تجربهٔ آدم‌ها زمین تا آسمان با یکدیگر فرق می‌کند. بعضی‌ها نیمهٔ گم‌شده‌شان را پیدا می‌کنند و هر دو خانواده راضی‌اند و به‌سرعت ازدواج می‌کنند. بعضی‌ها هم مدام سر راهشان با سنگلاخ مواجه می‌شوند:

«نمودار تولد به ما می‌گه تقدیرمون چیه، مثل قطب‌نمای وجود ما عمل می‌کنه. برای اینکه راه خودت رو توی این زندگی بشناسی، باید اول از خودت شناخت به دست بیاری. ما اختربین‌ها دوست داریم آدم‌های بیشتری این موضوع رو بدونن.»

هرکاری که توی زندگی کنی، یه روزی به خودت منعکس می‌شه. اگه به کسی آسیب بزنی، بالاخره یه روز به‌سمت تو برمی‌گرده.

انقلاب همیشه شبیه مشتیه که به سرت می‌خوره. بعدش هم همه می‌خوان اوضاع به روال سابق برگرده. اما هیچ بازگشتی در کار نیست. وقتی جنگ شروع بشه، دیگه نمی‌تونی مثل قبل زندگی کنی.»

«آدم‌ها ستارهٔ شب‌های خودشونن، میزوکی. تک‌تکشون.»