او از پنجره و از آن ارتفاع به شهر نگاه میکرد، به ساختمانهای بلند تهران با معماریهای زیبای سنتی، به خطوط منحنی و شیشههای رنگی، به ماشینها و هواروها که با نظم خاصی حرکت میکردند. پرتو خورشید از لابهلای ساختمانها به سطح شهر میرسید. نور خورشید جلوهای زیبا به شیشههای رنگی ساختمانها میداد و انعکاس آن روی گذرگاههای غیرهمسطح، همچون رنگینکمانی در دل شهر پخش شده بود.