فرد OK فردی قدرتمند است که از حوادث فرار نمی کند و غُرّ هم نمیزند بلکه با اندیشه درباره علل وقوع حادثه، راهی برای مقابله سالم و آگاهانه می یابد.
به دیگر زبان، فرد OK ابتدا می گوید OK سپس می پرسد:
۱) چه شد که اینگونه شد؟ (علل وقوع اتفاق)
۲) حا لا می توانم چکار کنم؟ (برخورد فعال و منطقی)
تفاوت فردی که اصطلاحاً با جهان هستی OK شده (پذیرفته که هست) و کسی که OK نیست در این است که فرد OK ضمن حفظ آرامش و واکنش های مناسب عاطفی (مثلاً عزاداری، سوگ و غصه برای از دست دادن یک عزیز) به دنبال راهی برای سازگاری مثبت با جهان است و تلاش می کند راهی متفکرانه برای حل مسائل بیاید. در حالیکه فردی که OK نیست فقط در مقام یک معترض منفعل یا پرخاشگر عمل می کند و غُرّ می زند.