کتاب ماراتن صد ساله

ایالات متحد دربارۀ تجارت و رشد اقتصادی، عرصه را به چین واگذار کرده است. دلیل این امر بسیار ساده است: چین تقلب می‌کند، فناوری سرقت می‌کند، انحصار شرکت‌های چینی را ارتقا می‌بخشد و از شرکت‌های دولتی خود در برابر رقبای خارجی به‌طور ناعادلانه‌ای محافظت می‌کند. دهه‌هاست که چین مقررات مربوط به تجارت برون‌مرزی بین کشورهای مدرن و نحوۀ برخورد با سرمایه‌گذاری خارجی در داخل مرزها را نقض می‌کند. چین قوانین خاص خود را دنبال می‌کند و همزمان با افزایش قدرت پکن، کشورهای بیشتری مجبور خواهند شد طبق قوانین چین عمل کنند.

چین با استفاده از رقابت میان شوروی و امریکا از روس‌ها کمک می‌گرفت. هنگامی که این روش به شکست انجامید چینی‌ها به امریکا روی آوردند و قول همکاری علیه شوروی را مطرح کردند. چینی‌ها با این کار یکی دیگر از ترفندهای کهن خود را به‌کار گرفتند. «[برای کشتن رقیب] از شمشیری که قرض گرفته‌اید استفاده کنید.»(۲۵) به‌عبارت دیگر، آن‌ها برای حمله به رقیبِ خود از توانِ قدرت سوم سود می‌بردند.

یکی دیگر از اهداف راهبردی شاهین‌های چین، شیطانی جلوه دادن دولت امریکا است تا از این طریق بتوانند جذابیت روش حکومت امریکا نزد نسل جدید غیرنظامیان، افسران نظامی و رهبران سیاسی چین را کاهش دهند. شاهین‌ها از گسترش مدل امریکایی اقتصاد بازار و انتخابات هراس دارند و آن را تلاش در جهت براندازی به‌شمار می‌آورند. با این‌وجود سفر به امریکا و تحصیل در رشته‌های علوم، مدیریت کسب‌وکار و سایر رشته‌هایی که از لحاظ سیاسی مشکل‌ساز نیست ایراد ندارد! امروز بالغ بر ۲۴۰ هزار دانشجوی چینی در امریکا تحصیل می‌کنند.

یکی از ابزار مقابلۀ چین با آزادی بیان، سانسور اینترنتی است. در چین بیش از یک میلیون نفر در بخش سانسور اینترنت مشغول به کار هستند. (۱۵) اکثر کاربران اینترنتی جهان چینی هستند اما چون مقامات دولتی چین وب‌سایت‌های سازمان‌های حقوق بشر، روزنامه‌های خارجی و گروه‌های سیاسی و فرهنگی بی‌شماری را رصد و دسترسی به آن‌ها را ممنوع می‌کنند، شهروندان چینی نمی‌توانند به اینترنتی که مردمان آزاد در اختیار دارند دسترسی داشته باشند. چینی‌ها از حُسن تعبیر «اینترنت یکدست‌سازی شده» به‌جای سانسور استفاده می‌کنند.

مقامات چینی ترجیح می‌دهند در جهانی زندگی کنند که تعداد حکومت‌های خودکامۀ آن زیاد و تعداد حکومت‌های مردم‌سالار آن کمتر است. اصول پنج‌گانۀ چین، منتشر شده در سال ۱۹۵۵، دخالت در امور داخلی کشورهای دیگر را ممنوع می‌کند. اما همزمان با افزایش قدرت چین، توانایی این کشور برای حمایت از دولت‌های دیکتاتوری طرفدار پکن و تضعیف دولت‌های دموکراتیک به میزان چشمگیری افزایش پیدا می‌کند. همچون بسیاری از تلاش‌های چینی‌ها در جهت پیشبرد راهبرد ماراتن، این‌گونه تلاش‌ها نیز با دستکاری اخبار و اطلاعات آغاز می‌شود. حمایت علنی از حکومت‌های خودکامه، بخشی از پروژۀ «تبلیغات فرامرزی» است که بودجه‌ای به میزان شش میلیارد و پانصد و هشتاد میلیون دلار به آن اختصاص داده شده است.

او همچنین با اشاره به اقدام چین در فروش غیرمسئولانۀ فناوری تولید سلاح‌های کشتار جمعی گفت اگرچه چین موافقت‌نامه‌های عدم انتشار سلاح‌های هسته‌ای را امضا کرده اما «واضح است که این کشور به برنامه‌های هسته‌ای پاکستان و ایران کمک می‌کند». چین همچنین در پیشرفت برنامۀ تولید سلاح‌های شیمیایی و گازهای سمی چند کشور خودسر، مشارکت داشته است. او می‌گفت: «اگرچه چین عضو کنوانسیون تسلیحات بیولوژیکی است، اما برنامۀ تولید سلاح‌های بیولوژیک، تعهدات پکن در قبال این کنوانسیون را نقض می‌کند.» ادعاهای این کشور مبنی بر اینکه هرگز تحقیقاتی درمورد سلاح‌های بیولوژیک انجام نداده، آن‌ها را تولید نکرده و در اختیار نداشته «اصلاً صحت ندارد»، نظیر بقیۀ ادعاهایی که دولت چین دربارۀ برنامه‌های خود مطرح می‌کند.

«با افزایش انتشار گازهای بخش صنعت و حمل‌ونقل، تعداد افرادی که در سرتاسر جهان به علت آلودگی هوا دچار مرگ زودهنگام می‌شوند به بیش از دو برابر افزایش پیدا می‌کند و به رقم سه میلیون و ششصد هزار نفر در سال می‌رسد که اغلب این مرگ و میرها در چین و هند اتفاق خواهد افتاد.»(۴۹) آلودگی ناشی از مه‌دود و دوده که منشأ آن چین است بخش‌هایی از ژاپن را فرا گرفته است. آلودگی مزبور حتی از اقیانوس آرام گذر می‌کند و به قارۀ امریکا می‌رسد. چین، منشأ حدود بیست‌ونه درصد ذرات آلایندۀ معلق در هوا در کالیفرنیا است. (۵۰) البته گرمایش زمین مرز نمی‌شناسد.

آب ۲۰ درصد رودخانه‌های این کشور چنان سمی است که دست زدن به آن نیز خطرناک است، چه برسد به نوشیدن آن. (۵۵) دست‌کم ۵۵ درصد آب‌های زیرزمینی در چین برای نوشیدن ناسالم است. لازم به یادآوری است میزان ذخایر آب‌های زیرزمینی چین چندان زیاد نیست. پسماندی که کارخانه‌های این کشور روانۀ رودخانه‌ها می‌کنند موجب مرگ زودهنگام حدود شصت‌هزار چینی در سال می‌شود. (۵۶) از آنجایی که دولت چین جریان اطلاع‌رسانی را از طریق شبکۀ وسیع سانسورچی‌های خود تحت کنترل دارد، بسیاری از چینی‌ها اصلاً نمی‌دانند که آب آشامیدنی‌شان آلوده است و ممکن است به مرگ آن‌ها منجر شود.

همزمان با افزایش حجم تجارت بین‌الملل چین، اثر منفی کشاورزی و فرآوری مواد غذایی این کشور در عرصۀ بین‌المللی افزایش یافته است. استفاده از آفت‌کش‌های خطرناک و ممنوعه برای افزایش میزان محصول، به‌کارگیری آنتی‌بیوتیک و هورمون برای افزایش رشد دام و شیلات، و استفاده از نگهدارنده‌های غیرقانونی برای افزایش مدت زمانی که محصولات نیمه فرآوری‌شده قابل عرضه به بازار هستند از جمله اقدامات نفرت‌انگیز چینی‌ها است. (۶۷) این اقدامات موجب شده عرضۀ محصولات غذایی چین در شرق آسیا، اتحادیۀ اروپا، ژاپن و ایالات متحد قدغن شود.

بزرگ‌ترین تفاوت این سازمان و ناتو ماهیت دولت‌های عضو آن‌ها می‌باشد. ناتو ائتلاف بیست‌وهشت کشور دموکراتیک است، درحالی که سازمان همکاری شانگهای ائتلافی از کشورهای خودکامه است. البته ممکن است کشورهایی که عضو ناظر این سازمان هستند، مانند هندِ دموکراتیک، روزی به عضویت کامل آن درآیند و ارزش‌های دموکراتیک را برای این سازمان به ارمغان آورند اما به‌خاطر موقعیت برتر اقتصادی و نظامی چین، آینده‌ای که در آن چین تسلط دارد محتمل‌تراست.

چینِ قدرتمند به‌جای کند کردن انتشار سلاح‌های کشتار جمعی به آن سرعت خواهد بخشید. چین به‌جای منزوی کردن کشورهای خودسر، آن‌ها را توانمند خواهد کرد و به‌جای همکاری با ایالات متحد و هم‌پیمانانش از هر فرصتی برای تضعیف آن‌ها استفاده خواهد کرد، مخصوصاً اگر موضوع امنیت ملی این کشور مطرح باشد.

خلاصه اینکه اگر رؤیای چین در سال ۲۰۴۹ تحقق پیدا کند، جهانی که چین در مرکز آن قرار دارد رژیم‌های خودکامه را پرورش خواهد داد؛ تاریخ در بسیاری از وب‌سایت‌ها بازنویسی خواهد شد و نسخۀ جدید تاریخ از غرب مذمت و از چین تقدیر خواهد کرد؛ آلودگی هوا کشورهای بیشتری را در بر خواهد گرفت و کشورهای در حال توسعه الگوی چین را پیش خواهند گرفت: «اکنون از لحاظ اقتصادی رشد کنید، بعداً به موضوع محیط زیست بپردازید» و این موضوع امنیت غذایی و استانداردهای زیست محیطی را به قهقرا سوق خواهد داد. همزمان با افزایش تخریب محیط زیست، گونه‌های گیاهی و جانوری ناپدید خواهند شد، سطح آب اقیانوس‌ها بالا خواهد آمد و موارد ابتلا به سرطان افزایش پیدا خواهد کرد.